وبذلتم انفسکم فی مرضاته

نوع اصطلاح :
عنوان :
وبذلتم انفسکم فی مرضاته
«بذل» به معنی بخشش چیزی که بخشنده برای آن ارزشی قائل نیست. به خلاف «هبه» که بخشش شی‏ء است که در گمان بخشنده، ارزشمند است. بعضی «بذل» را نگهداری نکردن از شی‏ای که برای آن ارزشی قائل نیستند، معنی نموده‏اند. «مرضاة» به معنی خوشنودی و خوشایندی است. در این فراز به امامان معصوم علیهم السلام عرضه می‏داریم: شما در راه رضایت و خوشنودی و خوشایندی خداوند تعالی، برای جان‏های خود ارزشی قائل نبودید و آن را (که با ارزش‏ترین جان‏های عالمیان است) در طبق اخلاص قرار داده، به او بذل نمودید و اصولاً ائمّه هُدی علیهم السلام در برابر رضوان و رضایت الهی که «اکبر» و «فوز عظیم» است، ارزشی برای جان خود قائل نبودند.[1] . چرا که رضایت آنان همان رضایت و خوشنودی خداوند است.
قال الحسین علیه السلام: «رِضا اللّه رِضانا اَهل البَیت».[2] . امام علی علیه السلام فرمودند: رضایت و خوشنودی خداوند همان رضایت و خوشنودی ما اهل بیت است.
لذا امام حسین علیه السلام در آخرین لحظات زندگی پس از آن همه مصیبت‏ها که در کربلا دیده است، می‏گوید: «(إلهی) رضاً بِقَضائک و تَسْلیماً لاَمرک لا مَعبود سِواک».[3] .
(خداوندا) راضی به قضای تو (و مقدّراتت) هستم و در برابر امر و فرمان تو تسلیمم و هیچ معبودی جز تو ندارم.بنابراین چون رضایت خداوند را خواستارند، جانشان را در آن راه بذل می‏نمایند. «و بَذَلَ مَهْجَتَهُ لیستقِذَ عِبادِک مِن الجَهالَة و حیرَة الضَّلالة».[4] . و (امام حسین علیه السلام) در راه تو بذل جان نمود تا بندگان تو را از نادانی و جهالت و سرگردانی در گمراهی نجات دهد.

پی نوشت ها:
[1] اشاره به سوره توبه، آیه 72.
[2] اهل البیت فی الکتاب و السنة، ص 289.
[3] موسوعة الامام علی بن ابی‏طالب، ج 7، ص 248.
[4] مفاتیح الجنان زیارت اربعین.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir