ومن رد علیکم فی اسفل درک من الجحیم

نوع اصطلاح :
عنوان :
ومن رد علیکم فی اسفل درک من الجحیم
«ردَّ» به معنی بازگشت کرد و بازگرداند است. اسم فاعل آن «راد» (بازدارنده) و اسم مفعولِ این کلمه، «مردود» (بازگردانده شده) است. «اسفل» افعل‏التفضیل به معنی پایین‏ترین وزیرین‏ترین می‏باشد. قرآن‏کریم می‏فرماید: «إِنَّ الْمُنَافِقِینَ فِی الدَّرْکِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ».[1] . همانا منافقان در پایین‏ترین مرحله دوزخ قرار دارند. «دَرَک» عمیق‏ترین نقطه چیزی مانند قعر اقیانوس است و به آخرین ریسمان‏هایی که به یکدیگر متّصل می‏کنند و به عمق دریا می‏فرستند، «دَرَک» گفته می‏شود. همچنین به خسارت‏هایی که دامن‏گیر انسان می‏شود، «دَرَک» می‏گویند. پس درک، به مراتب و مراحل زیرین و پایین اطلاق می‏گردد و در مقابلِ «درجه» که به مراتب و مراحل بالا گفته می‏شود، قرار دارد. از همین رو به پله‏هایی که به طرف پایین و سرداب می‏رود، «درک» می‏گویند و به پایین بردن مقام و رتبه شخص، «درکه» استعمال می‏شود. همچنان که به پله‏هایی که به طرف بالا می‏رود. «درج» گفته شده و به بالا بردن مقام و شخصیت فرد «درجه» می‏گویند. «جحیم» از ماده «جَحْم» یا «جَحْمَة» گرفته شده و به معنی «شدّت برافروختگی آتش» و «آتش‏هایی که روی هم متراکم است» می‏باشد. به همین دلیل نام جهنّم، «جحیم» گذاشته شده است. «وَ الَّذِینَ کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا بِآیاتِنَآ أُولئِکَ أَصْحَابُ الْجَحِیمِ».[2] .
و کسانی که کافر شدند و آیات ما را تکذیب کردند، اهل دوزخ هستند. به آتش‏های سوزان و وسیع دنیا نیز جحیم گفته می‏شود، چنان که آتشِ افروخته شده برای حضرت ابراهیم علیه السلام، جحیم خوانده شده است.[3] . در این فراز عرضه می‏داریم: هر کس با عمل، کردار، رفتار، گفتار خود از شما برگشت و به ولایت شما پشت کرد و ولایت شما را نپذیرفت و آن را تکذیب نمود، در پایین‏ترین رتبه و در زیرین‏ترین قعر، و عمق دوزخ که دارای آتش‏های فراوان و متراکم است، جای دارد. عن علی علیه السلام قال: «قال رسولُ اللّه صلی الله علیه وآله ذات یوم: یا عَلی إن جِبْرئیل أخْبرنی ان اُمَّتی یغدر بِک مِن بَعْدی، فَوَیل ثمَّ ویل ثمَّ ویل لهم. قلت: یا رسول اللّه و ما ویل؟ قال: واد فی جهنَّم اکثر اَهْله معادوک و القاتِلون لِذُرّیتک و الناکِثون لِبیعتکَ، فَطوبی ثُمَّ طوبی ثُمَّ طوبی لِمَنْ احبّک و والاک. قلت: یا رسول اللّه و ما طوبی؟ قال: شَجَرة فی دارک فی الجنّة لَیسَ دار من دور شیعتک فی الجَنّة الا و فیها غصن مِن تِلْک الشَّجَرة تهدل عَلَیهم بِکُلّ ما یشْتَهون».[4] .
حضرت علی علیه السلام می‏فرماید: روزی پیامبر صلی الله علیه وآله به من فرمودند: ای علی، جبرئیل مرا خبر داد که امّتم پس از من به تو بی‏وفایی می‏نماید. پس وای و وای و وای بر آنها. گفتم: ای رسول خدا، منظور از «وای» چیست؟ فرمودند: منظور سرزمینی است در جهنّم، که اکثر اهالی آن دشمنان تو و کشندگان فرزندان تو و سرپیچی‏کنندگانْ با بیعت تو هستند و خوشا به حال و خوشا به حال و خوشا به حالِ دوستان تو و گروندگان به ولایت تو. عرض کردم: منظور شما از «خوشا به حال» چیست؟ فرمودند: درختی در خانه بهشتی تو وجود دارد که هیچ شیعه در بهشت نیست، مگر آنکه شاخه‏ای از آن درخت در خانه او هست و هر چه خواست از آن تناول می‏کند.
در احادیث دیگری که از ائمّه اطهار علیهم السلام صادر شده که می‏خوانیم: هر کس از ائمّه، روی گرداند، همانند کسی است که از خداوند برگشته و به خدا پشت کرده است.
قال الصادق علیه السلام: «الرادّ علینا الرادّ علی اللّه و هُوَ عَلی حدّ الشِرْک باللّه».[5] .
هر که ما را رد کند، خداوند را رد کرده و او در راهِ شرکِ به خدا گام نهاده است.

پی نوشت ها:
[1] سوره مبارکه نساء، آیه 145.
[2] سوره مبارکه مائده، آیه 10.
[3] سوره مبارکه صافات، آیه 97.
[4] بحارالانوار، ج 8، ص 312.
[5] وسائل الشیعه، ج 27، ص 137.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir