فجعلکم فی بیوت اذن الله ان ترفع ویذکَر فیها اسمه

نوع اصطلاح :
عنوان :
فجعلکم فی بیوت اذن الله ان ترفع ویذکَر فیها اسمه
در این فراز می‏گوییم: خداوند، شما امامان معصوم علیهم السلام را در خانه‏هایی قرار داد که اذن و رخصت فرمود، آن خانه‏ها رفعت یابند و ذکرِ نام خداوند در آن برده شود.
در اینجا برای «بیوت» دو تعبیر وجود دارد:
1 - منظور از بیوت و خانه‏هایی که رخصتِ ترفیع یافته‏اند، خانه‏های ظاهری پیامبر و ائمّه طاهرین علیهم السلام در زمان حیاتشان و قبورِ منوّر و مطهّر آنان بعد از وفاتشان است.
همچنان که حرم‏های شریف هر یک از امامان معصوم علیهم السلام محل زیارت میلیون‏ها دلباخته گردیده است و هر چه زمان می‏گذرد و با آنکه دشمنان ائمّه اطهار علیهم السلام سعی فراوان در تخریب ظاهری و باطنی آن می‏نمایند، هر روز بر عاشقان آن قبور منوّر و دلدادگی به آن و اشتیاق زیارت آن افزوده می‏گردد و همگان با توسّل به آنان، ذکر خداوند بر لب جاری ساخته، به عبادت الهی در کنار آن قبور مطهّر می‏پردازند.
قال رسول اللّه صلی الله علیه وآله لعلی بن ابی‏طالب: «یا اَباالحَسَن ان اللَّه جَعَلَ قَبْرک و قَبْر ولدک بُقاعا مِنْ بُقاع الجَنَّة و عَرْصة مِن عرصاتها و ان اللّه جعل قُلُوب نُجباء مِن خَلْقه و صفوة من عِباده تحن الیکم و تحتمل المذلّة و الاذی فَیعمرونُ قُبورکم و یکْثرون زِیارتها تَقَرّباً مِنْهم إلی اللّه و مودَّة مِنْهم لِرَسوله اولئک یا علی الَمخْصوصون بِشفاعَتی، الواردون حَوْضی و هُم زواری غداً فی الجنَّة».[1] . پیامبر صلی الله علیه وآله (رو به حضرت علی علیه السلام کرده) فرمودند: ای اباالحسن، همانا خداوند قبر تو و قبر فرزندان تو را بنایی از عمارت‏های بهشت قرار داده و سرزمینی از سرزمین‏های بهشت ساخته است و همانا خداوند قلب‏های خوبان از خلق خود را و بهترین از بندگانش را برای شما آرام و نرم قرار داده که تمام مشکلات و گرفتاری‏ها را به خاطر شما تحمل می‏نمایند. سپس به تعمیر قبرهای شما می‏پردازند و به قصد تقرّب به خداوند و دوستی با رسول خدا به زیارت شما می‏آیند. پس ای علی، آنها اختصاص‏یافتگان به شفاعت من هستند و آنها در قیامت بر من وارد می‏شوند و به زیارت من نائل می‏گردند.
2 - منظور از بیوت و خانه‏های که رخصت ترفیع یافته‏اند، خانه‏های معنوی یعنی خانه‏های علم و حکمت امامان معصوم علیهم السلام می‏باشد.
قال الباقر علیه السلام: «انَّما الحجَّة فی آل ابراهیم لقول اللّه عزّ و جلّ: «فَقَدْ آتَینَآ آلَ إِبْرَاهِیمَ الْکِتَابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ آتَینَاهُم مُّلْکًا عَظِیما»[2] فالحجَّة الانبیاء و اَهْل بیوتات الأنبیاء حَتّی تَقوم السَّاعة لان کتابَ اللّهِ ینْطِقْ بذلک وصیة اللّه بعضها من بعض، الَّتی وضعها عَلی النَّاس فقال: «فِی بُیوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ»[3] و هی بیوتات الأنْبیاء و الرُسُل و الحُکَماء و أئمَّة الهُدی فَهذا بَیان عُروة الایمان الَّتی نَجا بِها منْ نَجا قَبْلکم وَ بِها ینْجو من یتبع الأئمَّة».[4] .
امام باقر علیه السلام فرمودند: حجّت تنها در خاندان ابراهیم است، به دلیل گفتار خداوند «همانا به خاندان ابراهیم کتاب و حکمت دادیم و آنها را ملکی عظیم عنایت کردیم». از همین روی حجّت خدا، پیامبران و اهل خانه‏های پیامبران هستند تا روزی که رستاخیز برپا شود. زیرا کتاب خداوند بدان گویااست و سفارش خداوند است که حجّت‏های الهی از همدیگرند. آنان‏که خداوند بر مردم فرمانروایشان کرده و فرموده: «در خانه‏هایی که خداوند اجازه داده است بر فراز باشند» و آنها خانه‏های پیامبران و رسولان و حکیمان و امامان راهنما است. آنها بیان‏کننده «دستاویز محکم ایمان» هستند که پیشینیانِ شما به آن نجات یافتند و دیگران نیز چنانچه پیروی نمایند، نجات خواهند یافت. منظور از «اذن» و رخصت خداوند در فراز «فی بُیوتٍ اَذِنَ اللّه» یا «اذن تکوینی» است و یا «اذن تشریعی».
«اذن تکوینی» به آن است که خداوند مقدّر فرموده و در لوح محفوظ به ترفیع مقام خانه‏های ظاهری و باطنی و معنوی امامان معصوم علیهم السلام حکم کرده. چرا که آنها نور خداوند هستند و خداوند نور خود را حفظ کرده، آن را تمام می‏گرداند. «یرِیدُونَ لِیطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْکَافِرُونَ».[5] . می‏خواهند با دهان‏های خود نور خداوند را خاموش نمایند و البتّه خدا نور خود را هر چند کافران خوش ندارند، تمام و محفوظ خواهد داشت. «اذن تشریعی» به آن است که خداوند امر کرده و تکلیف نموده به تعظیم مقام و منزلت امامان هدایت علیهم السلام و اجرای این تکلیف. پس بر همگان است در حفظ شأنیت بیوت ظاهری آنان کوشیده به قبور منوّرشان رسیدگی کنند و با اهتمام به معارف آنها و آموختن علم و حکمتشان بیوت معنوی آنها را حفظ نمایند.

پی نوشت ها:
[1] بحارالانوار، ج 100، ص 121.
[2] سوره مبارکه نساء، آیه 54.
[3] سوره مبارکه نور، آیه 36.
[4] کافی، ج 8، ص 119.
[5] سوره مبارکه صف، آیه 8.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir