زائر لکم لائذ عائذ بقبورکم

نوع اصطلاح :
عنوان :
زائر لکم لائذ عائذ بقبورکم
«زائر» به معنی زیارت‏کننده و دیدارکننده بوده و جمع آن «زوار» است.
«لائذ» از ماده «لوذ» به معنی کسی که پناهنده‏شده و ملحق گردیده و التجا نموده و استغاثه کرده، می‏باشد. «عائذ» از ماده «عوذ» به معنی کسی که پناه آورده است، می‏باشد. در این فراز زائر تأکید می‏نماید که من با قصد و توجّه به زیارت شما آمده‏ام و شما را قصد کرده، به درود فرستادن به شما مشغول گشته و از شما استمداد جسته‏ام و این زیارت را وظیفه خود دانسته، به عهد و وظیفه خود عمل می‏کنم، به امید آنکه جزء شفیع‏شدگان شما در صحرای محشر قرار گیرم. چرا که پناهنده و ملحق‏شده به قبرهای شما هستم. قال الرضا علیه السلام: «اِن لِکل امامٍ عهداً فی عنُقِ أولیائه و شیعته و ان مِن تَمام الوفاء بِالْعَهْد و حسن الاداء زِیارةُ قُبُورهم، فَمَن زارهم رَغْبة فی زِیارتهم و تَصْدیقاً بما رَغبوا فیه کان أئمَّتهُم شُفعاءهم یوْم القِیامَة».[1] .
امام رضا علیه السلام فرمودند: هر امامی به گردن دوستان و شیعیان خود، عهدی دارد که با زیارت قبور آنان، وفای به این عهد به خوبی کامل می‏گردد. پس، هر که با رغبت و علاقه و تصدیق و باور داشتن به آنچه آنان ترغیب کرده‏اند زیارتشان کند، امامانِ آنها در روز قیامت شفاعتشان کنند. از آنجایی که نور و طینت ائمّه اطهار علیهم السلام یکی است، هر کس یکی از ائمّه را زیارت نماید، مانند آن است که بقیه آنان را نیز زیارت نموده است.
قال الکاظم علیه السلام: «مَن زار أوّلنا فَقَدْ زار آخِرنا و مَنْ زار آخِرنا فقد زار أَوّلنا، و مَنْ تَولّی أَوّلنا فَقَدْ تَولّی آخِرنا، و مَنْ تولّی آخِرنا فَقَد تَولّی أَوّلنا».[2] .
امام کاظم علیه السلام فرمودند: هر که اوّلین ما را زیارت کند، آخرین ما را زیارت کرده باشد و هر که آخرین ما را زیارت کند، اوّلین ما را زیارت کرده باشد و هر که ولایت اوّلین ما را بپذیرد، ولایت آخرین ما را پذیرفته است و هر که ولایت آخرین ما را بپذیرد، ولایت اوّلین ما را پذیرفته است.
زائر معتقد است امام سلام او را می‏شنود و جواب او را می‏دهد. پس امام همیشه زنده است و مقام او از مقام شهید (که روزی‏خور نزد خداست) بسیار بالاتر است.
قال الصادق علیه السلام: «مَنْ زارنا فی مَماتنا فَکانما زارِنا فی حَیاتنا».[3] .
امام صادق علیه السلام فرمودند: هر کس پس از مرگمان ما را زیارت کند، چنان است که در زمان حیاتمان زیارت کرده است. زائر با عشق و محبّت به زیارت رفته، ولی می‏داند این زیارت محفوظ است و ائمّه علیهم السلام جواب او را خواهند داد. چرا که به زیارت خانواده کَرَم و رحمت رفته است. قال رسول اللّه صلی الله علیه وآله: لَمّا سَأَله الحسن بن علی علیه السلام: «یا أبتاه، ما جَزاء مَنْ زارکَ؟ یا بنی، مَن زارنی حَیا و مَیتاً أَوْ زار أباک أَوْ زار أخاکَ أو زارکَ کان حقّاً عَلَی أن أزوره یوْم القیامة فَاَخْلصهُ مِن ذُنُوبه».[4] .
امام حسن علیه السلام به رسول خدا صلی الله علیه وآله عرض کرد: پدر جان! پاداش کسی که شما را زیارت کند چیست؟ رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: فرزندم هر که در زمان حیات یا پس از مرگم مرا یا پدر تو یا برادرت و یا خودت را زیارت کند، بر من است که در روز قیامت به دیدارش روم و او را از گناهانش نجات دهم.

پی نوشت ها:
[1] بحارالانوار، ج 100، ص 116.
[2] کامل الزیارات، ص 553.
[3] بحارالانوار، ج 100، ص 124.
[4] علل الشرایع، ص 460.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir