مومن بسرکم وعلانیتکم وشاهدکم وغائبکم واولکم واخرکم

نوع اصطلاح :
عنوان :
مومن بسرکم وعلانیتکم وشاهدکم وغائبکم واولکم واخرکم
منظور از «اسرارِ» ائمّه علیهم السلام، اموری است که از اکثر مردم مستتر مانده. همانند حالات معنوی آنها که بین خالق و مخلوق بوده و «عَلانیة» عبارت از حالات ظاهری آنها در برخورد با مردم است. شاید هم منظور از «اسرار»، اعتقاداتی باشد که آنها نمی‏توانستند برای مردم بازگو نمایند و فقط بعضی از آنها را برای اصحاب خاصّ خود بیان می‏فرمودند. و «عَلانیة» عبارت است از اعتقاداتی که برای همگان بیان کرده‏اند. منظور از «شاهد»، امامانی هستند که ظاهر بودند و زندگی ظاهری داشتند که یازده امامند و منظور از «غائب» حضرت صاحب الزمان - عجل اللّه تعالی فرجه - می‏باشند که دارای دو غیبت بودند؛ یکی غیبت صغری که به وسیله چهار نائب با مردم در ارتباط بودند و یکی غیبت کبری که تاکنون ادامه دارد و عاشقان و دلباختگان حضرتش، در فراغ آن مه جبین به سر می‏برند و بر لب زمزمه دیدار دارند. «لَیت شِعْری أین استَقَرَّتْ بِک النوی بَل أی اَرْض تقلک اَوْ ثری أ برضوی اَوْ غَیرها اَمْ ذی طوی. عَزیز عَلَی ان اَرَی الخلق و لا تُری و لا اَسْمع لَکَ حَسیساً و لا نَجْوی. عزیزٌ عَلَی أنْ تحیطِ بِکَ دونَی البَلْوی و لا ینالک منّی ضَجیج و لا شَکْوی».[1] . ای کاش می‏دانستم کجایی و چه وقت دل‏ها به ظهورت قرار و آرام می‏گیرد. به کدام سرزمین قرار داری در «رضوی» هستی یا «ذی طوی». عزیز دلم، بسیار سخت است بر من که مردمان را ببینم ولی تو را نبینم و از تو صدایی نشنوم و نجوایی با تو نداشته باشم. عزیز دلم، بر من سخت است که تو تنها گرفتار باشی و بلاها تو را احاطه کرده باشد و از من به تو حتّی ناله و ضجه و شکایتی نرسد. بالجمله این فراز اشاره به آن دارد که به تمامی ائمّه معصومین علیهم السلام از اوّلین تا آخِرین و حاضر و غائب آنها ایمان دارد و به اعتقادات آنها پایبند است. عَنْ اَبان تغلب قال: قلت لابی عبداللّه علیه السلام: «مَنْ عَرف الأئمّة و لَمْ یعرف الأمام الَّذی فی زَمانه اَ مؤمن هو؟ قال: لا. (قلت:) أ مُسْلم هو؟ قال: نعم».[2] .
ابان می‏گوید: از امام صادق علیه السلام سؤال کردم، آیا کسی که امامان را می‏شناسد، ولی امام زمانش را نمی‏شناسد، مؤمن است؟ امام فرمودند: خیر. سؤال کردم: آیا مسلمان است؟ فرمودند: آری. امامان معصوم علیهم السلام همه یک نور هستند. لذا همه مانند یکدیگرند. پس هیچ فرقی بین اوّلین آنها و آخِرین آنها نمی‏باشد.
قال علی علیه السلام: «قال رسول اللّه صلی الله علیه وآله: أَنا سَید الأوّلین و الآخِرین و أنْت یا عَلی سید الخَلائق بَعْدی، اَوّلنا کَآخِرنا و آخِرنا کَاَوّلنا».[3] . حضرت علی علیه السلام فرمودند: پیامبر خدا صلی الله علیه وآله فرمود: من آقای اوّلین و آخرین هستم و تو ای علی، آقای خلایق بعد از من هستی. اوّلین از ما (اهل بیت) همانند آخرین از ما است و آخرینِ ما همانند اولینِ ما می‏باشد.

پی نوشت ها:
[1] دعای ندبه، مفاتیح الجنان.
[2] کمال الدین و تمام النعمه، ص 410.
[3] بحارالانوار، ج 25، ص 360.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir