ومفوض فی ذلک کله الیکم ومسلم فیه معکم

نوع اصطلاح :
عنوان :
ومفوض فی ذلک کله الیکم ومسلم فیه معکم
«مفوِّض» کسی است که کارهایش را به سوی دیگری رد کرده و او را حاکم بر امور خود قرار داده است. در این فراز زائر اذعان دارد که: من شما را حاکم در امور خود قرار دادم و تمامی حوائج من به مقتضای ایمان من به شماست و اعتقادی به مقام شما دارم و در این اعتقاد و ایمان و حاکم گرداندن شما، تسلیم شما بوده، هیچ‏گونه شکّی در آن ندارم. چرا که می‏دانم خداوند شما را حاکم بر من در دنیا و آخرت قرار داده و تمامی امور به شما واگذار گردیده است.
عَنْ مُحمَّد بن سنان قال: کُنت عند أبی جعفر علیه السلام فَذکرت أختلاف الشیعة. فقال: «إنّ اللّه لَم یزل فَرداً مُتفرّداً فی الوَحْدانیة ثُمّ خَلَقَ مُحمّداً و عَلیاً و فاطمة فَمْکُثوا ألف دهر ثُمّ خَلَقَ الأشیاء و اشهدهُم خَلَقَها و اجرئی عَلَیها طاعَتهم و جَعَلَ فیهم ما شاء و فوض أمر الأشیاء إلیهم فی الحُکم و التَصرّف و الأرْشاد و الأمر و النهی فی الخَلْقِ لأنّهم الولاة فَلهم الأمر و الوِلایة و الهِدایة...».[1] . محمّد بن سنان می‏گوید: نزد امام باقر علیه السلام بودیم که سخن از اختلاف شیعیان در امر تفویض پیش آمد. امام فرمودند: در عالم هیچ کس جز خداوند نبود و خداوند آفرید محمّد و علی و فاطمه را. پس هزار سال گذشت سپس آفرید اشیا را و آنها را شاهد بر آفرینش خود قرار داد و اشیا را مطیع و فرمان‏بردار آنان قرار داد و واگذار کرد امر اشیا را به پیامبر و علی و فاطمه در حکم و تصرف و ارشاد و امر و نهی. چرا که آنها ولایت بر اشیا داشتند و امر اشیا و هدایت اشیا با آنها بود. خداوند امور دنیا و آخرت و حتّی دین را به ائمّه علیهم السلام واگذار کرده است. عن یاسر الخادم قال: قلت للرِضا علیه السلام: «ما تَقول فی التَفْویض؟ فقال: «إنّ اللّه تَبارک و تَعالی فَوّض إلی نَبیه أَمر دینه. فقال: «وَ مَآ آتَاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ مَا نَهَاکُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا»[2] . فأمّا الخَلق و الرِزق فلا.[3] . یاسر خادم می‏گوید: به حضرت امام رضا علیه السلام عرض کردم: نظر شما پیرامون تفویض چیست؟ حضرت فرمودند: همانا خداوند واگذار نمود امور دین را به پیامبرش و در قرآن کریم فرمود: «آنچه را فرستاده خداوند برای شما آورد، بگیرید (و اجرا نمایید) از آنچه شما را از آن منع کرد، خودداری کنید» ولی، امر آفرینش و روزی دادن را واگذار نکرد. یعنی تمامی امور، به جز آفرینش موجودات و روزی‏رسانی مستقیم به آنها، به ائمّه علیهم السلام واگذار گردیده. با این حال هر چند خلقت و رزق و روزی مردم مستقیماً به امامان معصوم علیهم السلام واگذار نگردیده است، ولی آنان از خداوند مسألت و درخواست می‏نمایند و خداوند خلق می‏کند و روزی می‏دهد. «فی التوقیع المَهدی - عجل اللّه تعالی فرجه - إنّ اللّه تَعالی هُو الَّذی خَلَقَ الأجسام و قسَّمَ الارزاق... فَامّا الائمّة فانَّهم یسألون اللّه تعالی فَیخلق و یسأله فَیرزق إیجاباً لِمَسئلتهم و إعظاماً لِحقِّهم».[4] . در دست نوشته حضرت مهدی - عجل اللّه تعالی فرجه - آمده است: همانا خداوند آفرید موجودات را و تقسیم کرد ارزاق و روزی‏های آنها را... و امامان معصوم از خداوند درخواست می‏نمایند، پس خداوند به خاطر پاسخ‏گویی به درخواست امامان و بزرگ داشتن حقّ آنان، خلق می‏نماید و روزی می‏دهد.

پی نوشت ها:
[1] بحارالانوار، ج 25، ص 339.
[2] سوره مبارکه حشر، آیه 7.
[3] بحارالانوار، ج 25، ص 328.
[4] بحارالانوار، ج 25، ص 329.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.

اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir