کلامکم نور

نوع اصطلاح :
عنوان :
کلامکم نور
سرچشمه سخن و کلام هر کس، از علم و حکمت او است و وقتی کسی عالم باشد و از تمامی خطاها چه در گفتار و چه در کردار به دور باشد و در امورات و سخنان خود دچار هیچ‏گونه فراموشی نشود، تمامی سخنانش حکیمانه و از روی تدبیر و تدبّر است. حال اگر علم کسی به علم خداوند پیوند خورد، علم او به نور پیوسته. چرا که خداوند نورِ آسمان و زمین است.[1] پس علم او نیز نور گشته و سخنان او که برخاسته از علم اوست، نورانیت می‏یابد. ائمّه اطهار علیهم السلام معادن، گنجواره‏ها و ظرف‏های گرانمایه علم الهی هستند. آنها آنچنان در علوم سیر نموده‏اند که راسخان علم و زنده‏دارندگان علم و دانش گردیده‏اند.[2] .
پس امامی با این ویژگی‏ها، سخن و کلامش که برخاسته از علومش است، نور و فوق نور است، ولی مردم تحمّل نورانیت کلام آنان را نداشتند. لذا امام با مردم در خورِ عقل‏های آنان سخن می‏گفت.

پی نوشت ها:
[1] اشاره به سوره مبارکه نور، آیه 35.
[2] در احادیث فراوانی ائمّه اطهار علیهم السلام به «مَعادن علم اللّه»، «خَزنة علم اللّه» (گنجواره‏های علم خداوند)، «عیبة عِلم اللّه» (ظرف‏های دانش خداوند)، «راسخون فی العلم» (استواران در علم) و «عیش العلم» (زنده نگهدارنده علم) توصیف شده‏اند.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir