آشنائی به زبان‏ها و تعلیم به دیگران

نوع اصطلاح :
عنوان :
آشنائی به زبان‏ها و تعلیم به دیگران
مرحوم طبرسی، راوندی، ابن‏شهرآشوب و برخی دیگر از بزرگان رضوان الله علیهم آورده‏اند:
ابوهاشم جعفری یکی از اصحاب امام علی هادی علیه‏السلام به نام ابوهاشم جعفری حکایت کند: در آن زمانی که عده‏ای از آشوب گران در زمان ریاست و حکومت واثق - خلیفه‏ی عباسی - برای دست گیری عرب‏های بیابان نشین و ظلم و اذیت آن‏ها، وارد شهر مدینه‏ی منوره شدند.
در آن روز، من در محضر شریف حضرت ابوالحسن، امام هادی علیه‏السلام بودم، به من خطاب کرد و فرمود: ای ابوهاشم! برخیز، تا با همدیگر بیرون برویم و این افراد آشوب گر و نیز سر دسته‏ی آن‏ها را ببینیم که در چه وضعیتی هستند.
من نیز به همراه حضرت حرکت کردم و چون از منزل خارج شدیم، مختصری راه رفتیم و کناری ایستادیم. در همین بین، سردسته‏ی آن‏ها رسید و امام علیه‏السلام به زبان ترکی با او صحبت کرد، ناگهان متوجه شدم که او از اسب خود پیاده شد و دو دست مبارک حضرت را گرفت و بوسید. من جلو رفتم و او را قسم دادم و اصرار کردم که بگو: این مرد چه سخنی با تو گفت که از اسب پیاده شدی و این چنین تواضع کردی؟ گفت: این مرد پیغمبر است؟ گفتم: خیر، پیغمبر نیست. سپس اظهار داشت: این مرد مرا با نامی صدا کرد که در طفولیت، در شهرهای خودمان مرا به آن نام صدا می‏کردند و کسی از آن اطلاعی نداشت و آن را نمی‏دانست، مگر این مرد. [1] . - همچنین مرحوم قطب الدین راوندی و ابوحمزه‏ی طوسی به نقل ازابوهاشم جعفری حکایت کند: روزی از روزها به محضر مبارک حضرت ابوالحسن هادی صلوات الله علیه وارد شدم و پس از عرض سلام نشستم. پس از گذشت لحظاتی، حضرت با من به زبان هندی صحبت فرمود؛ ولی من نتوانستم پاسخ فرمایشات وی را بدهم، چون به زبان هندی آشنا نبودم. در همین اثناء، متوجه شدم که ظرفی پر از سنگ ریزه در کنار امام علیه‏السلام قرار دارد، حضرت یکی از آن ریگ‏ها را برداشت و درون دهان مبارکش نهاد و آن را مقداری مکید و سپس همان ریگ را به من عطا نمود و فرمود داخل دهان خود بگذار.
من نیز طبق دستور حضرت، آن ریگ را داخل دهان خود نهادم و قبل از آن که از محضر شریف آن حضرت مرخص شوم، حالتی را در خود احساس کردم، مثل این که می‏توانم غیر از عربی هم سخن بگویم و در همان موقع به هفتاد و سه زبان، سخن گفتن را فراگرفتم که یکی از آن‏ها زبان هندی بود [2] .

پی نوشت ها:
[1] اعلام الوری طبرسی: ج 2، ص 117، الخرایج و الجرائح: ج 2، ص 674، ح 4، الثاقب فی المناقب: ص 538، ح 478.
[2] الخرایج و الجرائح: ج 2، ص 673، ح 3، الثاقب فی المناقب: ص 532، ح 467، بحارالأنوار: ج 50، ص 138، ح 32، مناقب ابن‏شهرآشوب: ج 4، ص 409.

منبع: چهل داستان و چهل حدیث از امام علی هادی؛ عبدالله صالحی؛ مهدی یار.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir