شعبده ‏باز هندی‏

نوع اصطلاح :
عنوان :
شعبده ‏باز هندی‏
راوندی با سند از زرافه [1] ، همدم متوکل نقل می‏کند که گفت:
یک شعبده بازی از هند نزد متوکل آمد، او حقه‏باز بی‏نظیری بود، و متوکل بسیار شوخ و بازیگر بود، تصمیم گرفت که امام هادی علیه‏السلام را شرمنده کند، از اینرو به شعبده‏باز گفت: اگر او را شرمنده کنی هزار دینار خالص به تو می‏دهم.
شعبده باز گفت: دستور ده نان لواش نازک پخت کنند، و آن را بر سفره بگذار، و مرا در کنار او بنشان. متوکل انجام داد، و امام علیه‏السلام را برای غذا آورد، و در طرف چپ او بالش چرمی گذاشت که نقش شیر داشت، و شعبده باز را در کنار بالش نشاند، امام علیه‏السلام دست برد تا نانی بردارد که شعبده باز آن را پرواز داد، باز دست برد نان دیگری را بردارد که آن را هم پرواز داد، مردم به خنده افتادند. امام هادی علیه‏السلام دست خود را بر نقش شیر بالش زد، و فرمود: او را بگیر. پس آن شیر خیز برداشت، و شعبده باز را گرفت و خورد، همه حاضران شگفت زده شدند، و امام علیه‏السلام برخاست، متوکل گفت: تو را به خدا بنشین و شعبده باز را برگردان.
امام علیه‏السلام فرمود: سوگند به خدا او دیگر دیده نمی‏شود، آیا دشمنان خدا را بر اولیای خدا مسلط می‏کنی؟! و امام علیه‏السلام از نزد متوکل بیرون رفت، و آن مرد، دیگر دیده نشد.

قال الراوندی:
روی أبوالقاسم بن أبی‏القاسم البغدادی، عن زرافة صاحب المتوکل، انه قال: وقع رجل مشعبذ من ناحیة الهند الی المتوکل یلعب لعب الحقة [1] و لم یر مثله، و کان المتوکل لعابا، فأراد أن یخجل علی بن محمد بن الرضا علیهم‏السلام، فقال لذلک الرجل: ان أنت أخجلته أعطیتک ألف دینار زکیة. قال: تقدم بأن یخبز رقاق خفاف، و اجعلها علی المائدة، و أقعدنی الی جنبه، ففعل و أحضر علی بن محمد علیهماالسلام للطعام، و جعلت له مسورة عن یساره کان علیها صورة أسد، و جلس اللاعب الی جانب المسورة. فمد علی بن محمد علیهماالسلام یده الی رقاقة، فطیرها ذلک الرجل فی الهواء، و مد یده الی أخری، فطیرها فتضاحک الجمیع. فضرب علی بن محمد علیهماالسلام یده الی تلک الصورة التی فی المسورة، و قال: خذه، فوثبت تلک الصورة من المسورة فابتلعت الرجل، و عادت فی المسورة [2] کما کانت. فتحیر الجمیع، و نهض علی بن محمد علیهماالسلام فقال له المتوکل: سألتک الا جلست ورددته، فقال: والله! لا یری بعدها أتسلط أعداء الله علی أولیاء الله؟! و خرج من عنده، فلم یر الرجل بعد [3] .

پی نوشت ها:
[1] بحار، این حدیث را از زراره دربان متوکل نقل می‏کند.
[2] الحق و الحقة - بالضم - الوعاء من الخشب و غیره، و کأن المشعبذین کانوا یلعبون بالحقة نحوا من اللعب: یجعلون فیها شیئا بعیان الناس ثم یفتحونها و لیس فیها شی‏ء، أو کان آلات لعبهم فی حقة مخصوصة فسموا بذلک، و لذلک یعرفون عند الأعاجم ب «حقه باز» أی اللاعب بالحقة. الخرائج.
[3] المسور و المسورة: متکأ من جلد. المنجد: 362، (سار).
[4] الخرائج و الجرائج 1: 400 ح 26، الثاقب فی المناقب: 555 ح 15، بحارالأنوار 50: 147 ح 31، مدینة المعاجز 7: 472 ح 54، مسند الامام الهادی علیه‏السلام: 45 ح 20.

منبع: فرهنگ جامع سخنان امام هادی؛ تهیه و تدوین گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم؛ مترجم علی مؤیدی؛ نشر معروف چاپ اول دی 1384.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir