خبر از فرزنده شیعی فرد مسیحی

نوع اصطلاح :
عنوان :
خبر از فرزنده شیعی فرد مسیحی
هبة الله موصلی روایت می‏کند مردی نصرانی که از دیار ربیعه و اصلاً از اهالی «کفر توثا» (یکی از قریه‏های فلسطین) بود، به شغل کتابت (نویسندگی) اشتغال داشت و به نام «یوسف بن یعقوب» خوانده می‏شد، بین او و پدرم رابطه دوستی بود، روزی این کاتب نصرانی، نزد پدرم آمد، گفتم: برای چه به اینجا آمده‏ای؟ گفت: «به حضور متوکل (خلیفه وقت) دعوت شده‏ام ولی نمی‏دانم برای چه احضار شده‏ام و از من چه می‏خواهد؟ و من سلامتی خود را از خداوند به صد دینار خریده‏ام و آن صد دینار را برداشته‏ام تا به امام هادی علیه‏السلام بدهم.»
پدرم گفت: در این مورد، موفق شده‏ای. آن مرد نصرانی نزد متوکل رفت و پس از اندک مدتی، نزد ما آمد در حالی که شاد و خوشحال بود، پدرم به او گفت: «ماجرای خود را به من بگو.» او گفت: «به شهر سامرا رفتم، که قبلاً هرگز به این شهر نرفته بودم، به خانه‏ای وارد شدم، با خود گفتم بهتر این است که نخست قبل از آنکه کسی مرا بشناسد که به سامرا آمده‏ام، این صد دینار را به امام هادی علیه‏السلام برسانم، بعد نزد متوکل بروم، در آنجا دانستم که متوکل، امام هادی را از سوار شدن (و بجایی رفتن) قدغن کرده و او خانه‏نشین است، با خود گفتم: چه کنم، من یک نفر نصرانی هستم، اگر خانه‏ی ابن‏الرضا (امام هادی علیه‏السلام) را بپرسم، ایمن نیستم که این خبر زودتر به گوش متوکل برسد و بر بیچارگیی که در آن هستم، افزوده گردد.
ساعتی در این باره فکر کردم، به نظرم آمد که سوار بر الاغم شوم و در شهر بروم و از مرکب خود جلوگیری نکنم، تا هر کجا که خواست برود، شاید خانه‏ی آن حضرت را بشناسم، بی‏آنکه از کسی بپرسم، آن صد دینار را در کاغذی نهاده و به جیبم گذاشتم و سوار بر الاغم شدم، آن الاغ از خیابانها و بازارها، خود به خود عبور می‏کرد، تا اینکه به در خانه‏ای رسید و در همانجا ایستاد، هر چه کوشیدم تا از آنجا حرکت کند، حرکت نکرد، به غلام خود گفتم: «بپرس که این خانه‏ی کیست؟» او پرسید، جواب دادند: خانه‏ی ابن‏الرضا (امام هادی علیه‏السلام) است.
گفتم: الله اکبر، دلیلی است کافی، ناگاه خدمتکار سیاه چهره‏ای از آن خانه بیرون آمد و گفت: «تو یوسف بن یعقوب هستی؟» گفتم: آری. گفت: وارد خانه شو، من وارد خانه شدم، او مرا در دالان خانه نشاند و سپس به اندرون رفت، با خود گفتم این دلیل دیگری بر مقصود است، از کجا این غلام می‏دانست که من یوسف بن یعقوب هستم، با اینکه من هرگز به این شهر نیامده‏ام و کسی مرا در این شهر نمی‏شناسد، بار دیگر خدمتکار آمد و گفت: «آن صد دینار را که در کاغذ پیچیده‏ای و به همراه داری بده»، آن را دادم و با خود گفتم: این دلیل سوم است بر مقصود.
سپس آن خدمتکار نزد من آمد و گفت: وارد خانه شو!
من به خانه‏ی ابن‏الرضا علیه‏السلام وارد شدم، دیدم آن حضرت تنها در خانه‏ی خود نشسته است، تا مرا دید به من فرمود: «ای یوسف آیا وقت آن نرسیده تا رستگار شوی؟»
گفتم: «ای مولای من! دلیلها و نشانه‏هایی (بر صدق شما و اسلام) برای من آشکار گردید، که برای هدایت و رستگاری من کفایت می‏کند.» فرمود: «هیهات! تو اسلام را نمی‏پذیری، ولی به زودی پسرت فلانی مسلمان می‏شود و از شیعیان ما می‏گردد، ای یوسف! گروهی گمان می‏کنند که دوستی ما سودی به حال امثال شما ندارد، ولی آنها دروغ گفتند، سوگند به خدا دوستی ما، به حال امثال تو (که نصرانی هستی) نیز سودبخش است، برو دنبال آن کاری که برای آن آمده‏ای، زیرا آنچه را دوست داری، به زودی خواهی دید و به زودی دارای پسر مبارک خواهی شد. آن مرد نصرانی می‏گوید: نزد متوکل رفتم، و به تمام مقاصدم رسیدم و بازگشتم.
هبة الله می‏گوید: من بعد از مرگ همین نصرانی، با پسرش دیدار کردم، دیدم مسلمان است و در مذهب تشیع، استوار و محکم می‏باشد، او به من خبر داد که پدرش بر همان دین نصرانیت مرد، ولی خودش بعد از مرگ پدر، مسلمان شده است و پیوسته می‏گفت:
انا بشارة مولای: «من بشارت مولای خود (امام هادی علیه‏السلام) هستم.»

منبع: نگاهی بر زندگی امام هادی؛ محمد محمدی اشتهاردی؛ نشر مطهر چاپ دوم بهار 1377.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir