دعای امام هادی (ع) در قنوت‏

نوع اصطلاح :
عنوان :
دعای امام هادی (ع) در قنوت‏
سید ابن‏طاووس می‏گوید: دعای امام هادی علیه‏السلام در قنوت این بوده است: ای که در ربویت، یکتا، و در وحدانیت، یگانه‏ای! ای که با نام او روز، روشنایی دارد، و انوار، تابندگی! ای که به فرمان او شب دیجور تاریکی گرفته، و با ابر پر بار او، باران تند سیل، باریدن گرفته، ای که درمانده‏ها او را می‏خوانند، و اجابت می‏کند، و بیمناکان به او پناه می‏برند، و امانشان می‏دهد، و اطاعت کنندگان، او را می‏پرستند، و سپاسشان می‏گوید: و شکرگزاران، او را ستایش می‏کنند، و پاداششان می‏دهد، [خدایا!] شأن [و مقام] تو چه پر شکوه! و سلطنت تو چه والا! و احکام تو چه نافذ است!
[خدایا!] تو در آفریدگاری، بی‏رنج، و در داوری، بی‏ستمی، حجت [و دلیل] تو رسا، و کلمه‏ی [احتجاج] تو کوبنده است، به [لطف] تو از گناه دوری می‏گزینم، و به تو پناه می‏برم از وساوس معاندان [و منحرفان]، و از دام‏های کافران استهزاگر، که در نام‏ها [و صفات] تو به کژی می‏گرایند، و با رفتارهای ناخوشایند خود، در کمین اولیای تواند، و بر کشتن پیامبران، و برگزیدگان تو، یاورند، و با افشای راز تو آهنگ خاموش کردن نور تو را دارند، و پیامبرانت را تکذیب می‏کنند، و [بندگانت را] از آیات تو باز می‏دارند، و به خاطر رویگردانی از تو، رازدار خود را به جز تو و پیامبر و مؤمنان می‏گیرند، و به جای تو، طاغوت‏ها و بت‏های ایشان را می‏پرستند، و [تو ای خدا!] با عطایای بزرگ خود، بر اولیایت منت نهادی، و نعمت‏های کریمانه‏ی خود را به ایشان بخشیدی، و با پاداش بخشی نیک خود، نعمت‏هایت را در حقشان کامل کردی، تا از ستیز با پیامبران، و گمراهی‏ها، محفوظ مانند، و زبان پذیرش ایشان با [عمل به] پیمان‏ها راست باشد، و دل‏های تو به کار ایشان، با [عمل به] عقود [و احکام]، برای تو خاشع گردد.
بارالاها! از تو درخواست می‏کنم به حق آن اسم تو که همه‏ی آسمان و زمین برای آن خاشع‏اند، و با آن مرده‏ها را زنده، و همه‏ی زنده‏ها را می‏میرانی، و هر پراکنده‏ای را جمع، و هر جمعی را پراکنده می‏کنی، و با آن کلمات وجودی خود را تکمیل، و آیات کبرای خود را می‏نمایانی، و با آن بر توبه کنندگان بازگشت کرده، عمل تبهکاران را زیانبار، و آن را چون گردی پراکنده می‏سازی، و ایشان را زیر و زبر می‏کنی، که: بر محمد و آل محمد درود فرستی، و شیعیان مرا از آنان قرار دهی که بار تکلیف الهی بر دوششان آمد، و پذیرفتند، و سخن حق از ایشان خواستند، و به سخن آمدند، در حالی که ایمن‏اند، و مورد اطمینان.
بارالاها! از تو، برای ایشان، توفیق اهل هدایت، اعمال اهل یقین، دل پاکی اهل توبه، اراده [و پایداری] اهل صبر، پرهیزکاری پارسایان، و راز داری صدیقان را می‏خواهم. تا آنچنان از تو بترسند، که از گناهان بازشان دارد، و آنچنان در طاعت تو کوشا باشند که به کرامت [و تکریم] تو نائل آیند، و تا از بیم تو، خالص و بی‏غل و غش برای تو، و در راه تو باشند، و تا به خاطر محبت تو، دل پاکی در توبه را آنچنان برای تو خالص کنند که محبتی را که واجب توبه کاران کرده‏ای بر ایشان حتمی کنی، و تا به سبب حسن ظنی که به تو پیدا می‏کنند در همه کارهای خود بر تو توکل کنند، و تا به خاطر اطمینان به تو همه کارهاشان را به تو واگذار کنند.
خدایا! جز به توفیق تو، به طاعت تو نتوان رسید، و جز به کمک تو به هیچ درجه‏ای از درجات خیر، نتوان دست یافت، خدایا! ای مالک روز جزا که به رازهای نهان در سینه‏های عالمان آگاهی! زمین را از پلیدی اهل شرک پاک کن، و دروغ دروغ پردازان بر رسولت را، آشکار فرما، خدایا! ستمگران روزگار را بشکن، و دروغ پردازان را هلاک فرما، و دروغ زنانی را که چون آیات خدای رحمان بر آن خوانده شود گویند افسانه‏های پیشینیان است نابود کن.
[خدایا!] به وعده‏ی خود که به من داده‏ای وفا کن، زیرا تو وعده‏ات را خلاف نمی‏کنی، و فرج هر جوینده‏ی خواستار [حاجتی] را برسان، زیرا تو در کمین [گره گشایی] بندگان خود هستی، [خدایا!] به تو پناه می‏برم از هر شبهه‏ی درهم آمیخته، و از هر دل بازمانده از معرفت تو، و از هر انسانی که چون سختی و بینوایی بیند ناسپاس شود، و از هر ستایشگر عدل که خود در عمل، عکس آن می‏کند، و از هر جوینده‏ی حق [از دیگران]، که خود از اتصاف به آن بازمانده است، و از هر گنهکاری که با گناه خود واژگون شده است، و از هر چهره‏ای که در [ریزش] نعمت‏های پی در پی بر او، عبوس است، [خدایا!] از همه‏ی این‏ها، و نظائر و همانند، و امثال این‏ها به تو پناه می‏برم، که تو والا مرتبه‏ی دانای حکیم هستی.

و قال أیضا:
و کان دعائه علیه‏السلام فی قنوته: یا من تفرد بالربوبیة، و توحد بالوحدانیة، یا من أضاء باسمه النهار، و أشرقت به الأنوار، و أظلم بأمره حندس اللیل، و هطل بغیثه وابل السیل، یا من دعاه المضطرون فأجابهم، ولجأ الیه الخائفون فأمنهم، و عبده الطائعون فشکرهم، و حمده الشاکرون فأثابهم، ما أجل شأنک، و أعلی سلطانک و أنفذ أحکامک.
أنت الخالق بغیر تکلف، و القاضی بغیر تحیف، حجتک البالغة، و کلمتک الدامغة، بک اعتصمت و تعوذت من نفثات العندة، و رصدات الملحدة الذین ألحدوا فی أسمائک، و رصدوا بالمکاره لأولیائک، و أعانوا علی قتل أنبیائک و أصفیائک، و قصدوا لاطفاء نورک باذاعة سرک، و کذبوا رسلک، و صدوا عن آیاتک، و اتخذوا من دونک و دون رسولک و دون المؤمنین ولیجة رغبة عنک، و عبدوا طواغیتهم و جوابیتهم بدلا منک، فمننت علی أولیائک بعظیم نعمائک وجدت علیهم بکریم آلائک، و أتممت لهم ما أولیتهم بحسن جزائک حفظا لهم من معاندة الرسل، و ضلال السبل، و صدقت لهم بالعهود ألسنة الاجابة، و خشعت لک بالعقود قلوب الانابة.
أسألک اللهم باسمک الذی خشعت له السماوات و الأرض، و أحییت به موات الأشیاء، و أمت به جمیع الأحیاء، و جمعت به کل متفرق، و فرقت به کل مجتمع، و أتممت به الکلمات، و أریت به کبری الآیات، و تبت به علی التوابین، و أخسرت به عمل المفسدین، فجعلت عملهم هباء منثورا، و تبرتهم تتبیرا، أن تصلی علی محمد و آل محمد، و أن تجعل شیعتی من الذین حملوا، فصدقوا و استنطقوا، فنطقوا آمنین مأمونین.
اللهم انی أسألک لهم توفیق أهل الهدی، و أعمال أهل الیقین، و مناصحة أهل التوبة، و عزم أهل الصبر، و تقیة أهل الورع، و کتمان الصدیقین حتی یخافوک اللهم مخافة تحجزهم عن معاصیک، و حتی یعملوا بطاعتک لینالوا کرامتک، و حتی یناصحوا لک، وفیک خوفا منک، و حتی یخلصوا لک النصیحة فی التوبة حبا لهم، فتوجب لهم محبتک التی أوجبتها للتوابین، و حتی یتوکلوا علیک فی أمورهم کلها حسن ظن بک، و حتی یفوضوا الیک أمورهم ثقة بک.
اللهم لا تنال طاعتک الا بتوفیقک، و لا تنال درجة من درجات الخیر الا بک، اللهم یا مالک یوم الدین، العالم بخفایا صدور العالمین، طهر الأرض من نجس أهل الشرک، و أخرص الخراصین عن تقولهم علی رسولک الافک، اللهم اقصم الجبارین، و أبر المفترین، و أبد الأفاکین الذین اذا تتلی علیهم آیات الرحمن قالوا أساطیر الأولین.
و أنجز لی وعدک، انک لا تخلف المیعاد و عجل فرج کل طالب مرتاد، انک لبالمرصاد للعباد، أعوذ بک من کل لبس ملبوس، و من کل قلب عن معرفتک محبوس، و من کل نفس تکفر اذا أصابها بؤس، و من واصف عدل عمله عن العدل معکوس، و من طالب للحق، و هو عن صفات الحق منکوس، و من مکتسب اثم باثمه مرکوس، و من وجه عند تتابع النعم علیه عبوس، أعوذ بک من ذلک کله، و من نظیره و أشکاله و أشباهه و أمثاله، انک علی علیم حکیم [1] .

پی نوشت ها:
[1] مهج الدعوات: 61: بحارالأنوار 85: 226.

منبع: فرهنگ جامع سخنان امام هادی؛ تهیه و تدوین گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم؛ مترجم علی مؤیدی؛ نشر معروف چاپ اول دی 1384.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir