دعای پس از نماز وتر

نوع اصطلاح :
عنوان :
دعای پس از نماز وتر
طوسی با سند خود از امام هادی علیه‏السلام نقل می‏کند که پس از نافله‏ی وتر این دعا را می‏خواند:
ای نور نورها! و ای تدبیر کننده‏ی کارها! ای روان ساز دریاها! ای برانگیزنده‏ی صاحبان قبرها! ای که چون از راه‏ها باز مانم پناه منی! و چون از درآمدها ناتوان شوم گنج منی! و چون از دشمنان جفا بینم مونس منی! و چون از خویشان خستگی بینم انیس منی! و ای که با همنشینی اولیا، و همدمی دوستانش در گلزارها [ی یادش]، پاک کننده‏ی منی! و با انس با خود، از آب زلال و گوارای آبگیرهای [معرفت] اش، ساقی منی! و با مجاورت [عبادت] خود، از چاه گناهان، به بلندای قربش بالا برنده‏ی منی! و با ولایت خود، ذلت خطاهایم را به عزت بخششهایش تبدیل کننده‏ای! از تو درخواست می‏کنم - ای مولای من! به حق «سپیده دم، و به شب‏های دهگانه، و به جفت وتاق، و به شب وقتی سپری شود»، و به حق آن [قضا و قدری] که قلم قلم‏ها - بدون کف دست، و انگشت ابهام - بر آن جاری شده، و به حق نام‏های بزرگت، و به حق حجت‏هایت بر همه‏ی مردمان - که بهترین درودهایت بر ایشان باد - و به حق آن نام‏ها [و حقائق] ارجمندت که نزد ایشان به راز سپرده‏ای، اینکه بر ایشان درود فرستی، و در این ماه، و ماه‏ها، و روزهای آینده به ما ترحم فرمایی، و امسال، و هر سال دیگر، ما را به ماه قیام [ماه مبارک رمضان] برسانی، ای صاحب شکوهمندی، و بزرگواری، و نعمت‏های بزرگ! و بهترین سلام‏های ما بر محمد و آل او باد.

قال الطوسی:
روی ابن‏عیاش، عن محمد بن أحمد الهاشمی المنصوری، عن أبیه أبی‏موسی، عن سیدنا أبی‏الحسن علی بن محمد علیهماالسلام أنه کان یدعو فی هذه الساعة [بعد نافلة الوتر] به، فادع بهذا، فانه خرج عن العسکری علیه‏السلام فی قول ابن‏عیاش:
یا نور النور! یا مدبر الأمور! یا مجری البحور! یا باعث من فی القبور! یا کهفی حین تعیینی المذاهب، و کنزی حین تعجزنی المکاسب، و مؤنسی حین تجفونی الأباعد، و تملنی الأقارب، و منزهی بمجالسة أولیائه، و مرافقة أحبائه فی ریاضه، و ساقی بمؤانسته من نمیر حیاضه، و رافعی بمجاورته من ورطة الذنوب الی ربوة التقریب، و مبدلی بولایته عزة العطایا من ذلة الخطایا.
أسألک یا مولای! ب (الفجر و اللیالی العشر، و الشفع و الوتر، و اللیل اذا یسر)، و بما جری به قلم الأقلام بغیر کف و لا ابهام، و بأسمائک العظام، و بحججک علی جمیع الأنام علیهم منک أفضل السلام، و بما استحفظتهم من أسمائک الکرام، أن تصلی علیهم، و ترحمنا فی شهرنا هذا، و ما بعده من الشهور و الأیام، و أن تبلغنا شهر القیام فی عامنا هذا، و فی کل عام، یا ذا الجلال و الاکرام! و المنن الجسام، و علی محمد و آله منا أفضل السلام [1] .

پی نوشت ها:
[1] مصباح المتهجد: 800، اقبال الأعمال 3: 188، بحارالأنوار 98: 382.

منبع: فرهنگ جامع سخنان امام هادی؛ تهیه و تدوین گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم؛ مترجم علی مؤیدی؛ نشر معروف چاپ اول دی 1384.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir