ومعدن الرحمة

نوع اصطلاح :
عنوان :
ومعدن الرحمة
«مَعْدِن» اسم مکان است و اصل و مرکز هر چیزی را که به صورت طبیعی انباشته شده باشد، معدن گویند. «رحمة» بعضی رحمت را «اراده رساندن خیر» دانسته‏اند و عدّه‏ای بر این باورند که رحمت، «افاضه نعمت بر مستحق و رساندن شی‏ء به سعادت شایسته» را گویند. راغب اصفهانی در ترجمه «رحمت» می‏گوید: «رحمت نوعی مهربانی به مقتضی احسان، به طرف مقابل است ولی گاهی به معنی مهربانی صرف و گاهی به معنای احسان بدون مهربانی نیز به کار می‏رود. حال اگر رحمت در مورد خداوند به کار رفت و خداوند را توصیف به رحمت نمودیم، مراد بخشش است و اگر آن را برای انسان‏ها به کار بردیم، منظور دلسوزی و مهربانی است.»
یحیی بن سلام - از عالمان و لغت شناسان قرن دوم - در کتاب «التعاریف» رحمت را به یازده معنی ترجمه نموده و شواهدی را از قرآن برای هر یک ذکر کرده است. وی به صورت مفصّل و توضیحی، اشاره کرده که رحمت به معانی: دین اسلام[1] ، بهشت[2] ، باران[3] ، نبوّت[4] ، نعمت[5] ، قرآن[6] ، روزی[7] ، پیروزی[8] ، سلامتی[9] ، دوستی[10] و ایمان[11] به کار می‏رود.
البتّه باید توجّه داشت که تمامی این معانی، مصادیق رحمت خداوند به صورت عام و یا خاص بر مخلوقات است و چنانچه بخواهیم مصادیق رحمت الهی را شمارش کنیم، از تمامی کتاب‏های جهان فراتر خواهد رفت.
ائمّه معصومین علیهم السلام، اصل و مرکز تمامی رحمت‏های الهی هستند. چرا که وجودِ ایشان سبب نزول رحمت عام و خاص خداوند در دنیا و آخرت بر افراد و اشیایی است که قابلیت پذیرش رحمت خداوند را دارا هستند و این رحمت، گاه به صورت عام و قبل از خلقت آغاز می‏شود که اگر آنان نبودند هیچ چیز خلق نمی‏شد.
«لَوْلاکَ لَمّا خَلقت الاَفْلاک».[12] .
ای پیامبر اگر تو نبودی من آسمان‏ها (و عالمیان) را خلق نمی‏کردم.
در زمان حیاتِ موجودات این رحمت ادامه می‏یابد، که اگر وجود ائمّه علیهم السلام بر روی زمین نبود، زمین با ساکنانش از بین می‏رفت.
عن أبی جعفر علیه السلام قال: «لَوْ اَنَّ الإمام رُفِعَ من الأرضِ ساعَةً لماجَت بِأَهْلِها کما یمُوجُ البَحرُ بأهلِهِ».[13] .
از امام باقر علیه السلام روایت شده که فرمودند: اگر امام ساعتی از روی زمین برداشته شود، زمین ساکنانش را در کام خود فرو خواهد برد. همچنان که دریا، اهلش را در خود فرو می‏برد.
گاهی نیز به صورت خاص است و شامل حال مؤمنین و پیروان خواهد بود. کما اینکه در دنیا پیروان، مشمول اسرار آنان بودند و لذّت درک حضور و بهره‏بری از سخنانشان را داشتند و در آخرت به فیض شفاعت آنان خواهند رسید. پس همان‏گونه که رحمت الهی عام و خاص است، ائمّه علیهم السلام نیز مظهر و معدن رحمت الهی بوده و رحمت آنان نیز عام و خاص است.

پی نوشت ها:
[1] سوره مبارکه انسان، آیه 31.
[2] سوره مبارکه آل عمران، آیه 107.
[3] سوره مبارکه نمل، آیه 63.
[4] سوره مبارکه ص، آیه 9.
[5] سوره مبارکه نساء، آیه 83.
[6] سوره مبارکه یونس، آیه 58.
[7] سوره مبارکه اسراء، آیه 28.
[8] سوره مبارکه احزاب، آیه 17.
[9] سوره مبارکه زمر، آیه 38.
[10] سوره مبارکه فتح، آیه 29.
[11] سوره مبارکه هود، آیه 28.
[12] بحارالانوار، ج 16، ص 406.
[13] کافی، ج 1، ص 179.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir