السلام علی الدعاة الی الله

نوع اصطلاح :
عنوان :
السلام علی الدعاة الی الله
«سلام» تحیت اسلامی است که مؤمنان در دنیا و آخرت به یکدیگر می‏گویند. در دنیا، در هنگام ملاقات قبل از هر کلامی و نیز هنگام ورود به منازل، سلام گفته می‏شود.
«فَإِذَا دَخَلْتُم بُیوتًا فَسَلِّمُوا عَلَی أَنفُسِکُمْ تَحِیةً مِّنْ عِندِ اللَّهِ مُبَارَکَةً طَیبَةً».[1] .
و هنگامی که داخل خانه‏ای شدید، بر خویشتن سلام کنید، سلام و تحیتی از سوی خداوند، سلامی پربرکت و پاکیزه. و در آخرت نیز درود بهشتیان به یکدیگر «سلام» است. «وَ أُدْخِلَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَ نْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِیتُهُمْ فِیهَا سَلامٌ».[2] .
و کسانی را که ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند، به باغ‏های بهشت وارد می‏کنند؛ باغ‏هایی که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ به اذن پروردگارشان، جاودانه در آن می‏مانند؛ و تحیت آنها در آن، «سلام» است.
«دعاة» جمع «داعی» به معنای دعوت کننده است.
در اصل دعوت‏گر به سوی حق، خداوند است و امامان معصوم علیهم السلام (در طول آن دعوت،) دعوت‏کنندگان مردم به سوی عبادت و پرستش خداوند و بندگی به درگاه او و دوری از شرک هستند. قال علی علیه السلام: «لا دَلیلَ عَلی اللّهِ بِالحَقیقَةِ غَیر اللَّه وَ لا داعی اِلَی اللّهِ فی الحَقیقَةِ سِوی اللّهِ اِنَّ اللّهَ سُبْحانَهُ دَلَّنا بِنَفْسِهِ مِنْ نَفْسِهِ عَلی نَفْسِهِ».[3] .
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: دلیلی بر وجود خداوند و حقیقت کُنْه او جز خداوند وجود ندارد و هیچ کس جز خداوند دعوت‏کننده به سوی خداوند نیست. ولی خداوند ما را دلالت کرده بر وجودش از وجودش بر وجودش.
عبدالعزیز بن‏مسلم می‏گوید درایامی که امام رضاعلیه السلام در مرو بودند، با عدّه‏ای خدمت ایشان رسیدیم و عرضه داشتیم: مردم در امر امامت اختلاف نظر دارند. امام فرمودند:
«اَلْاِمامُ اَمینُ اللّهِ فی اَرْضِهِ وَ حُجَّتُهُ عَلی عِبادِه و خَلیفَتُهُ فی بِلادِه الداعی اِلی اللَّهِ...».[4] .
امام، امین خداوند در زمین و حجّت خدا بر بندگان و جانشین او در شهرها و دعوت‏کننده به سوی خداوند است. ابی اسحاق می‏گوید صبح روزی که حضرت امیرالمؤمنین به شهادت رسیده بودند امام حسن علیه السلام ضمن ایراد خطبه‏ای فرمودند:
«اَنَا ابْنُ البَشیرِ اَنَا ابنُ النَذیرِ اَنَا ابنُ الداعی اِلَی اللَّهِ بِاِذْنِهِ اَنَا ابنُ السِّراج المُنیر...».[5] .
من فرزند بشارت‏دهنده‏ام: من فرزند انذارکننده‏ام. من فرزند دعوت‏کننده به سوی خداوند به اذن او هستم. من فرزند چراغ روشن خداوند هستم...
پس همان‏گونه که به نص صریح قرآن، پیامبر صلی الله علیه وآله فراخوان به سوی خداست،
«وَ دَاعِیا إِلَی اللَّهِ بِإِذْنِهِ».[6] . ای پیامبر! ما تو را گواه فرستادیم. جانشینان او یعنی ائمّه معصومین علیهم السلام فراخوان و دعوت‏کننده به سمت و سوی خداوند و عبادت و بندگی او و دورکننده از طاغوت‏پرستی، جمادپرستی و خودپرستی هستند. هر چند دعوت نمودن به سوی خداوند و عبادت و بندگی خداوند اختصاص به ائمّه معصومین علیهم السلام ندارد و وظیفه همه مسلمانان است و بایستی این دعوت به همراه عمل، اخلاق و هماهنگی دل و زبان باشد، ولی مقام عالی این دعوت که دعوت برای خدا و به سوی خدا است و هیچ حبّ و بغضی ظاهری و دنیوی در آن نیست و از تمامی نیت‏های دنیایی به دور است، مختص به ائمّه معصومین علیهم السلام می‏باشد و اکنون نیز حضرت صاحب‏الامر - عجل اللّه تعالی فرجه - عهده‏دار دعوت به سوی خدا است. «اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا داعی اللّهَ».[7] . سلام بر تو که دعوت‏گر (به سوی) خداوند هستی.

پی نوشت ها:
[1] سوره مبارکه نور، آیه 61.
[2] سوره مبارکه ابراهیم، آیه 23.
[3] شرح احقان الحق، ج 12، ص 289.
[4] عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 197.
[5] الارشاد، ج 2، ص 8.
[6] سوره مبارکه احزاب، آیه 46.
[7] مفاتیح الجنان، زیارت آل یاسین.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir