امامت، پیمان الهی

نوع اصطلاح :
عنوان :
امامت، پیمان الهی
قرآن منصب امامت را عهد الهی می‏داند، لا ینال عهدی الظالمین. [1] «ستمگران برای پیمان و عهد من شایستگی ندارند.» این عهد الهی عهد رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم نیز می‏باشد، انه لعهد معهود من رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم الی رجل فرجل. [2] «امامت عهد رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم است که به فرد فرد امامان واگذار شده است.» بدین خاطر منصب امامت امر بشری نیست. بشر در تعیین رهبر نقش ایفا نمی‏کند؛ انتخاب امام به عهده خدا و پیامبر است. زیرا غیر از خدا به شایستگی فرد که مهم ترین آن عصمت است آگاهی ندارد. بر این اساس خدای سبحان جانشینان رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم را تا دوازده مورد تعیین و مشخص ساخته است. رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم هم آنان را با نام و نشان به مردم معرفی نموده است. از تلاش‏های مهم هر امام نیز معرفی امام بعد از خودش بوده است، که بعد از رحلت امام مردم دچار سردرگمی نشوند. زیرا زمان رحلت امام و رهبر زمینه تفرقه و تحزب و پدیدار شدن نحله‏ها فراهم است.
امام کاظم علیه‏السلام نیز بسان دیگر امامان بر این مهم پافشاری دارد و در طول عمر خویش فرصت سازی نموده و بارها جانشین و امام بعد از خود را به یاران و همراهان تشکل همسوی اهل بیت علیهم‏السلام معرفی نموده است. خطاب به نعیم بن قابوس، علی ابنی اکبر ولدی و اسمعهم لقولی و اطوعهم لامری ینظر معی فی کتاب الجفر و الجامعة و لیس ینظر فیه الا نبی او وصی نبی. [3] «علی» بزرگ ترین فرزند من و شنواترین و مطیع ترین نسبت به سخن من می‏باشد. وی همانند من به کتاب جفر و کتاب جامعه نگاه می‏افکند. همان کتابی که جز پیامبر و جانشینش در آن نگاه نمی‏کند.» خطاب به مفضل، یا مفضل هو منی بمنزلتی من ابی. [4] «علی، نسبت به من همانند من نسبت به پدرم می‏باشد.» همان گونه که من جانشین پدرم می‏باشم وی نیز جانشین من است. خطاب به داود رقی، هذا (علی) صاحبکم بعدی. [5] «صاحب اختیار شما بعد از من وی (علی) می‏باشد».
امام کاظم علیه‏السلام اصحاب خاص را گرد آورده، به آنان خطاب می‏کند آیا می دانید برای چه شما را فرا خواندم! برای اینکه شهادت بدهید بعد از من‏ وصی من «علی» فرزند می‏باشد، اشهدوا ان علیا ابنی هذا و وصیی و القیم بامری خلیفتی من بعدی. [6] و نیز حضرت خطاب به علی بن یقطین می‏فرماید: هذا علی سید ولدی، انی قد نحلته کنیتی. [7] منظور امام جانشینی وی است. در زندان خطاب به حسین بن مختار می‏فرماید: عهدی الی اکبر ولدی. [8] «پیمان من بعد از من به فرزند بزرگم سپرده می‏شود». همچنین در جلسه‏ای با شکوه در مسجد النبی صلی الله علیه و آله و سلم در مدینه در حضور شصت تن از سران شیعیان و تشکل همسوی اهل بیت علیهم‏السلام در حالی که دست علی بن موسی علیه‏السلام به دست حضرت بود، وارد شدند؛ از حاضران می‏پرسد آیا می‏دانید همراه من چه کسی است؟! حاضران گفتند فرزند تو علی. آنگاه فرمود گواهی دهید که وی وکیل من در زمان حیات، و وصی من بعد از رحلت من می‏باشد، فاشهدوا أنه وکیلی فی حیاتی و وصیی بعد موتی. [9] .
اینها نمونه هایی بارز از تلاش‏های امام کاظم علیه‏السلام در راستای معرفی امام بعد از خودش می‏باشد. امام تلاش عمده دارد و پافشاری می‏کند تا تداوم رهبری عترت را تثبیت کند. تا مردم و تشکل همسوی اهل بیت علیهم‏السلام بعد از وی سرگردان نباشند. امام تلاش می‏کند زمینه انحراف‏ها را بعد از خودش از بین ببرد. به صورت شفاف در نوبت‏های متعدد جانشین خویش را معرفی می‏نماید.

پی نوشت ها:
[1] بقرة، 124.
[2] بحار، ج 23، ص 70.
[3] اصول کافی، کتاب الحجة، باب النص علی ابی‏الحسن الرضا علیه‏السلام، حدیث 2،عیون، ج 1، ص 40، حدیث 27.
[4] عیون، ج 1، ص 40.
[5] فصول المهمة، ج 2، ص 967.
[6] اصول کافی، ج 1، کتاب الحجة، باب النص علی ابی‏الحسن الرضا علیه‏السلام، حدیث 7.
[7] همان، حدیث 1.
[8] همان، حدیث 8، عیون، ج 1، ص 39.
[9] عیون، ج 1، ص 36، ح 12.

منبع: امام کاظم الگوی زندگی؛ حبیب الله احمدی؛ فاطیما چاپ اول 1386.

اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir