بهشت، بهای بدن!

نوع اصطلاح :
عنوان :
بهشت، بهای بدن!
شناخت ابعاد وجودی انسان بدون استمداد از «وحی» ممکن نمی‏باشد. تنها آموزه وحی است که می‏تواند از درون فطرت انسان و خواسته‏ها و گرایش‏ها و راه هایی که در پیش دارد بازشناسی نماید. قرآن و عترت وجود انسان را باقی و برقرار می‏دانند. انسان را فناناپذیر می دانند. انسان را دارای زندگی بی‏پایانی که در پیش رو دارد می‏دانند، و ان دار اللآخرة لهی الحیوان، [1] از دیدگاه وحی انسان پس از این زندگی به یک‏ زندگی جاوید پربار که شکوفایی ابعاد روحی انسان را در پی دارد، منتقل می شود. از این رو شناخت ابعاد روحی انسان حایز اهمیت است که زندگی آخرت شکوفایی زندگی دنیاست. هر چه در این جا زمینه سازی شده باشد، در آنجا فرصت شکوفایی و بهره‏وری خواهد داشت. این رهنمود قرآن و عترت است که انسان با هوشیاری مراقب باشد که جان و تن خویش را ارزان از کف ننهد. تلاش کند تا در مسیر تکامل گام نهاده،تا راه پر پیچ و خم آن را طی نماید. ارزیابی ابعاد وجودی انسان از دیدگاه عترت تا آن مقدار والاست که روح و جان وی را نمی‏توان قیمت نهاد و ارزیابی نمود. در ارزیابی جسم انسان نیز رهنمود عترت این است که بهشت برین خدا بهای جسم شما است، تلاش کنید جسم و بدن خویش را به کمتر از بهشت از کف ننهید. توجه نمایید موسی بن جعفر علیه‏السلام این گونه سخن می‏گوید: اما ان ابدانکم لیس لها ثمن الا الجنة فلا تبیعوها بغیرها. [2] «برای بدن‏های شما بهایی جز بهشت نیست، مراقب باشید به کمتر از آن نفروشید». بدن نازلترین مرحله وجودی انسان است. امام کاظم علیه‏السلام بهای این مرحله را بهشت معرفی می‏کند که این مرحله از هستی خویش را به کمتر از بهشت نباید از کف نهاد. این رهنمود که خبر از آگاهی عمیق از وجود انسان است، برترین رهنمون عرشی است که بر زبان شاخص عترت حضرت موسی بن جعفر علیه‏السلام جاری شده است. این سخن زیبا، با ارزش ترین در معرفی ارزش‏های انسانی است که بهشت و نعمت‏های با آن عظمت و اوصاف، تنها بهای بدن انسان مؤمن است.
روح و روان انسان حتی با این بهشت ارزیابی نمی‏شود. روح و روان و جان، با بهشت رضوان، جنة اللقاء قابل ارزیابی است، نه جنت نعیم نه حور قلمان، نه باغ و بوستان، نه غرفه و قصر، نه گل و گیاه، نه نهرهای روان، نه عسل مصفی، نه لحم طیر، نه میوه‏های خوشاب و با طراوت، نه کاخ‏های زیبا، نه مبلمان‏های بی‏بدیل، هیچ کدام از اینها بهای روح انسان نیستند؛ که اینها همه و همه بهشت نعیم می‏باشد؛ اینها همان جنات و نهر می باشند؛ اینها بهای بدن انسان مؤمن می‏باشند. اما بهای روح و جان انسان حضور در محضر اولیاء الله است. حضور در محضر مخازن علم و آگاهی است. حضور در محضر پاک باخته‏ها و رسیدن به خشنودی الهی، و رضوان من الله اکبر [3] می‏باشد. رسیدن به جنة الله، فادخلی فی جنتی، رسیدن به لقاء الله یعنی فی مقعد صدیق عند ملیک مقتدر [4] می‏باشد، این رهنمود عرشی امام کاظم علیه‏السلام در شناخت انسان می‏باشد.

پی نوشت ها:
‏[1] عنکبوت، 64.
[2] اصول کافی، ج 1، کتاب العقل و الجهل، ح 12.
[3] توبه، 72.
[4] قمر، 28.

منبع: امام کاظم الگوی زندگی؛ حبیب الله احمدی؛ فاطیما چاپ اول 1386.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir