حرکت کردن درخت بسوی به امام کاظم

نوع اصطلاح :
عنوان :
حرکت کردن درخت بسوی به امام کاظم
رافعی می‏گوید: من پسر عمویی داشتم به نام حسن بن عبدالله که او شخصی زاهد و عابدترین اهل زمانش بود و سلطان بخاطر دیانت و عبادتش به وی احترام می‏گذاشت. او گاهی اوقات سلطان را آنگونه که خوشش نمی‏آمد، امربه ‏معروف و نهی‏ از منکر می‏کرد و صلاح او را می‏خواست. روزی او وارد مسجد شد و حضرت موسی بن جعفر علیه‏السلام نیز آنجا بود. حضرت به وی فرمود: «ای ابو علی! تو دارای صفات و چیزهای نیک و خوبی که مورد علاقه من است هستی، ولی معرفت نداری! دنبال معرفت برو.» پرسید: «معرفت چیست؟» حضرت فرمود: «برو و فقه را یاد بگیر.» پرسید: از چه کسی بیاموزم؟» حضرت فرمود: از فقهای مدینه.» پس او رفت و احادیثی را نوشت. سپس آمد و آنها را برای امام کاظم علیه‏السلام خواند. حضرت فرمود: «برو و فقه بیاموز و در پی علم، گردش کن. او رفت و خلافها را نوشت و خدمت امام کاظم علیه‏السلام آمد و آنها را عرضه کرد ولی حضرت کاظم علیه‏السلام تمام آنها را بر زمین انداخت و باز فرمود: «برو و معرفت بیاموز.» او چون مرد دینداری بود، بدنبال امام کاظم علیه‏السلام روان شد تا اینکه حضرت به یکی از املاکش رفت. پس به آن حضرت گفت: «ای فرزند رسول خدا! من خدا را شاهد می‏گیرم که محتاج تو هستم. پس مرا بر آنچه که شناختش بر من لازم است، راهنمایی کن.» پس امام کاظم علیه‏السلام امامت امیرالمؤمنان و حقانیت او را در بعد از رسول خدا و همینطور حقانیت امامان بعدش تا امام صادق علیهم‏السلام را برای او گفت و سپس سکوت کرد.
آن مرد گفت: «فدایت شوم! امروز امام کیست؟» فرمود: «اگر بگویم قبول می‏کنی؟» گفت: «بلی.» فرمود: «امام من هستم.» آن مرد گفت: «چه دلیلی داری؟» حضرت به درخت اشاره کرد و فرمود: «بسوی آن درخت برو و به او بگو: موسی بن جعفر علیه‏السلام به تو می‏گوید بیا.»
او این کار را کرد. ناگهان درخت زمین را شکافت و بسوی آن حضرت آمد و جلوی ایشان ایستاد. بعد حضرت اشاره کرد و درخت برگشت. پس آن مرد به امامت امام کاظم علیه‏السلام اقرار کرد و خاموشی را در پیش گرفت. آن شخص قبل از آنکه به راه راست هدایت شود، خوابهای خوب و زیبایی را مشاهده می‏کرد و گاهی هم افراد دیگری در مورد او خوابهای خوبی می‏دیدند، ولی بعد از آن، خواب و رؤیاهای او قطع شد. پس شبی امام صادق علیه‏السلام را در خواب دید و از قطع شدن رؤیاهایش شکایت کرد. حضرت به او فرمود: «غمگین مباش! وقتی که ایمان در قلب مؤمنی رسوخ کرد، رؤیا از او برداشته می‏شود.» [1] .

پی نوشت ها:
[1] ‏بحارالانوار ج 61.

منبع: حدیث اهل‏بیت: عجایب و معجزات شگفت انگیزی از امام کاظم؛ واحد تحقیقاتی گل نرگس، شاکر چاپ اول 1386.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir