زهد

نوع اصطلاح :
عنوان :
زهد
پیشوای هفتم (ع) در بالاترین مرتبه زهد و بی‏رغبتی به دنیا و مظاهر و زخارف فریبنده آن قرار داشت و جز در حد ضرورت و تقویت بعد معنوی و روحیه بندگی و انجام وظیفه خطیر امامت، از نعمت‏های دنیوی بهره نمی‏گرفت. ابراهیم بن عبدالحمید، مقام زهد آن حضرت را چنین بیان می‏کند: «بر آن حضرت در مصلایش وارد شدم. در اتاقش چیزی جز زنبیلی از لیف خرما، شمشیری آویز و قرآن ندیدم.» [1] . مظاهر زهد، علاوه بر سیره‏ی امام کاظم (ع) در سخنان ارزشمند او نیز نمایان است. آن حضرت گاهی از یاران زاهد و وارسته‏ی رسول خدا (ص) همچون ابوذر، یاد و از سیره و زندگی زاهدانه‏ی او تجلیل می‏کرد [2] ، و گاهی یاران و پیروان خود را به بی‏اعتنایی نسبت به دنیا و ارج نهادن به شخصیت الهی و معنوی خویش ترغیب می‏کرد که در ذیل به دو نمونه اشاره می‏کنیم. » 1- اهینوا الدنیا و تهاونوا بها، فانها ما اهانها قوم الا هناهم الله العیش و ما اعزها قوم الا تعبوا و نلوا» [3] .
دنیا را خوار و سبک بشمارید؛ چرا که هیچ گروهی آن را سبک و بی‏مقدار نکرد مگر آن که خداوند زندگی را بر ایشان گوارا و مبارک گردانید و هیچ گروهی آن را عزیز و گرامی نداشت مگر آن که به رنج افتادند و خوار گشتند. » 2- ان اعظم الناس قدرا الذی لا یری الدنیا لنفسه خطرا اما ان ابدائکم لیس لها ثمن الا الجنة فلا تبیعوها بغیرها» [4] .
همانا برترین و بزرگوارترین مردم در قدر و منزلت، کسی است که دنیا را به عنوان یک مقام و مرتبت بلند برای خود نبیند؛ بدانید که برای وجود شما بهایی جز بهشت نیست؛ بنابراین آن را به جز بهشت نفروشید.

پی نوشت ها:
[1] بحارالانوار، ج 48، ص 100.
[2] ر. ک: کافی، ج 2، ص 134.
[3] اعلام الدین، دیلمی، ص 280.
[4] تحف العقول، ص 389.

منبع: زندگانی امام کاظم؛ علی رفیعی، سید محمد حسینی؛ مؤسسه فیض کاشانی چاپ اول پاییز 1374.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir