مقامات عرفانی امام کاظم

نوع اصطلاح :
عنوان :
مقامات عرفانی امام کاظم
عبدالله یافعی می‏نویسد: « الامام موسی کان صالحا عابدا، جوادا، حلیما، کبیر القدر و هو احد الأئمة الاثنی عشر المعصومین فی اعتقاد الامامیة و کان یدعی بالعبد الصالح لعبادته و اجتهاده، و کان سخیا کریما، کان یبلغه عن الرجل یؤذیه فیبعث الیه بصرة فیها الف دینار. » [1] . « امام موسی کاظم مردی صالح و عابد و بخشنده و بردبار بود. او دارای مراتب و مدارج عالی اخلاقی و عرفانی بود. او یکی از ائمه دوازده گانه در اعتقاد شیعه است.
او به عبد صالح شهرت داشت زیرا بسیار عابد و کوشا در سر علم و عبادت بود.
او به قدری بخشنده و کریم بود که اگر مردی او را اذیت می‏کرد او یک کیسه هزار دیناری برای او می‏فرستاد. (نه اینکه در صدد تلافی برآید). »

بدی را بدی سهل باشد جزا
اگر مردی أحسن الی من أساء

سبط ابن‏جوزی می‏نویسد:
« موسی بن جعفر کان یدعی العبد الصالح و کان حلیما کریما اذا بلغه عن رجل یؤذیه بعث الیه بمال » [2] . « موسی بن جعفر مشهور به « عبد صالح » مردی بردبار و کریم بود. هرگاه مردی او را آزار می‏داد برای او مال فراوان می‏فرستاد. » ابوحاتم می‏نویسد:
« موسی بن جعفر ثقة صدوق، امام من ائمة المسلمین » [3] . « موسی بن جعفر مردی موثق و مورد اعتماد و راستگوست و او امامی از ائمه مسلمین می‏باشد. »
احمد بن حجر الهیتمی می‏نویسد: « موسی الکاظم هو وارث ابیه علما و معرفة و کمالا و فضلا سمی الکاظم لکثرة تجاوزه و حلمه و کان معروفا عند اهل العراق بباب الحوائج عند الله و کان اعبد اهل زمانه و اعلمهم و اسخاهم » [4] .
« موسی کاظم وارث پدرش امام صادق در علم و معرفت و کمال و فضیلت بود و نامیده شد به کاظم برای آنکه هر کس به او تجاوز و تعدی می‏کرد به او پاداش خیر می‏داد.
حلم و صبر او معروف است و در عراق او را باب‏الحوائج گویند زیرا حوائج مردم را بر می‏آورد.
او عابدترین و دانشمندترین و بخشنده‏ترین مردم زمان خود بود. »
محمد بن طلحة الشافعی گوید: « موسی بن جعفر الکاظم هو الامام الکبیر القدر، العظیم الشأن الکبیر، المجتهد الجاد فی الاجتهاد، المشهور بالکرامات، یبیت الیل ساجدا و قائما، و یقطع النهار متصدقا و صائما، و لفرط حلمه و تجاوزه عن المعتدین علیه دعی کاظما، کان یجازی المسی‏ء باحسانه الیه و یقابل‏ الجانی بعفوه عنه و لکثرة عبادته کان یسمی بالعبد الصالح و یعرف بالعراق « بباب الحوائج الی الله » لنجح مطالب المتوسلین الی الله تعالی به، کراماته تحار منها العقول، بان له عند الله تعالی قدم صدق لا تزل و لا تزل. »
« موسی بن جعفر امامی بزرگوار در شأن و قدر و جلالت است که نهایت کمال و کوشش را در عبادت داشت. او به کرامات بسیاری مشهور است. شب‏ها را به سجده و روزها را به روزه و صدقه می‏گذراند. از شدت حلم و بردباری او در مقابل گناه و آزار متجاوزان و بدکاران به نام « کاظم » خوانده می‏شد. هر کس به او بدی می‏کرد، او در مقابل، احسان می‏نمود و در برابر جنایت، عفو و بخشش می‏نمود. او را به خاطر کثرت عبادتش عبد صالح گفته‏اند و در عراق معروف به باب‏الحوائج شد زیرا هر کس متوسل به او می‏شد حوائجش روا می‏شود.
کرامات و خوارق عادات او عقل را حیران می‏کند و او چرا چنین نباشد با اینکه در راه صدق و حقیقت و ایمان، لحظه‏ای متزلزل نشد و قدم سست نکرد. »
این بود نمونه‏هایی از اعترافات بزرگان اهل سنت به مقامات و فضایل والای عرفانی امام موسی بن جعفر علیه‏السلام. الفضل ما شهدت به الأعداء

پی نوشت ها:
[1] مرآت الجنان، یافعی، ص 393، ج 1.
[2] تهذیب التذهیب، ابن‏حجر عسقلانی، ص 31، ج 10.
[3] اخبار الطوال، ابوحنیفه دینوری، ص 112.
[4] الصواعق المحرقه، احمد ابن‏حجر هیتمی، ص 203.

منبع: کرامات و مقامات عرفانی امام موسی بن جعفر؛ سید علی حسینی قمی، نبوغ چاپ دوم 1382.

اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir