توجه امام کاظم به بینوایان

نوع اصطلاح :
عنوان :
توجه امام کاظم به بینوایان
امام کاظم علیه‏السلام در منی (نزدیک مکه) بود، بانویی را دید گریه می‏کند و بچه‏هایش نیز که در کنارش هستند گریه می‏کنند، به خاطر آن که گاوی شیرده داشتند و آن گاو مرده بود. امام کاظم علیه‏السلام نزد آن بانو رفت و فرمود: «ای کنیز خدا، چرا گریه می‏کنی؟» بانو گفت: «ای بنده خدا، من دارای چند کودک یتیم هستم، و تنها در زندگی یک گاو داشتم که زندگی من و بچه‏هایم به وسیله آن گاو تأمین می‏شد، اکنون آن گاو مرده است و دست من و بچه‏هایم از همه چیز کوتاه شده است و بیچاره شده‏ایم.» امام کاظم: ای کنیز خدا، آیا می‏خواهی آن گاو را برای تو زنده کنم؟ به دل بانو افتاد که در پاسخ گفت: آری. امام کاظم علیه‏السلام به کنار رفت و دو رکعت نماز خواند، و دست به سوی آسمان بلند کرد و لبهایش را تکان داد (که معلوم بود دعا می‏کند) سپس برخاست، گاو را صدا زد، و با نوک عصا یا پنجه پا به آن گاو مرده زد، ناگهان آن گاو برخاست و راست ایستاد، وقتی که زن آن منظره را دید، جیغ کشید و فریاد زد: عیسی بن مریم و رب الکعبة: «سوگند به خدای کعبه این مرد، عیسی بن مریم علیه‏السلام است.» امام کاظم علیه‏السلام به میان مردم رفت و از آنجا گذشت [1] .

پی نوشت ها:
[1] اصول کافی، ج 1، ص 484.

منبع: نگاهی بر زندگی امام کاظم؛ محمد محمدی اشتهاردی، نشر مطهر چاپ دوم بهار 1377.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir