محمد

نوع اصطلاح :
عنوان :
محمد
محمد بن موسی، مکنی به «ابوابراهیم» مردی جلیل‏القدر و صاحب فضل و کرامت بود. وی را به خاطر فزونی عبادت و نمازش «محمد عابد» می‏گفتند. درباره‏ی روحیه تهجد و حالات معنوی و روحانی وی نوشته‏اند:
«او پیوسته با وضو و طهارت و قرین عبادت بود و شبها مشغول نماز می‏گشت و چون از نماز فارغ می‏شد لحظاتی استراحت می‏کرد. دوباره از بستر برمی‏خاست و مشغول طهارت و نماز می‏گشت. مجدداً ساعتی استراحت می‏کرد، سپس برمی‏خاست، وضو می‏گرفت و به نماز می‏ایستاد. این روش و عادت او تا سپیده صبح بود.» [1] . یکی از شیعیان در مقام وصف شب زنده‏داری محمد می‏گوید: «هیچگاه محمد را دیدار نکردم مگر آن که این آیه را به یاد می‏آوردم (و او را از مصادیق بارز آن می‏دانستم): کانوا قلیلاً من اللیل ما یهجعون» [2] [3] . محمد و امیراحمد از یک مادر هستند و شاید این ویژگی موجب آن بود که آنان همواره در کنار هم و مونس یکدیگر باشند. بنابر نوشته مورخان وی از ستم عباسیان ناگزیر از هجرت به ایران و فارس شد و در شیراز مخفیانه زندگی می‏کرد و در طول اختفا به نوشتن و استنساخ قرآن همت گمارد و از اجرت آن هزار بنده آزاد کرد و سرانجام در شیراز درگذشت [4] و قبر او هم اکنون در شیراز در کنار قبر برادرش احمد، زیارتگاه ارادتمندان است.

پی نوشت ها:
[1] بحارالانوار، ج 48، ص 287.
[2] ذاریات (51)، آیه 17 یعنی: آنان اندکی از شب را می‏خوابیدند.
[3] ارشاد، ص 303.
[4] ر. ک: بحارالانوار، ج 48، ص 411.

منبع: زندگانی امام کاظم؛ علی رفیعی، سید محمد حسینی؛ مؤسسه فیض کاشانی چاپ اول 1374.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir