ام البنين

نوع اصطلاح :
عنوان :
ام البنين
مادر حضرت اباالفضل‏ «ع‏» و همسر امير المؤمنين پس از شهادت حضرت فاطمه بود که به معرفي عقيل، برادر حضرت امير، به همسري علي‏ «ع‏» در آمد.نامش‏ «فاطمه بنت ‏حزام‏»، از قبيله‏ «بني کلاب‏» و خواهر «لبيد» شاعر بود.زني بود با شرافت، از خانواده‏اي ‏ريشه‏دار و دلاور و نسبت به فرزندان حضرت زهرا نيز بسيار مهربان بود.ثمره ازدواج ‏علي‏ «ع‏» با او چهار پسر بود، به نامهاي: عباس، جعفر، عبدالله و عثمان، که هر چهار فرزندش روز عاشورا در رکاب سيد الشهدا به شهادت رسيدند.[1] .
ام البنين، پس از شهادت فرزندانش، همه روزه به بقيع مي‏رفت و بچه‏هاي عباس را نيزبه همراه مي‏برد و به ياد فرزندان شهيدش مرثيه و نوحه مي‏خواند.زنان مدينه نيز به ندبه و نوحه سوزناک او جمع مي‏شدند و مي‏گريستند.اشعاري هم درباره عباس سروده بود.[2] وقتي زنان به ام البنين تسليت مي‏گفتند، مي‏گفت ديگر مرا «ام البنين‏» خطاب نکنيد، چرا که ‏امروز ديگر آن فرزندانم نيستند و شهيد شده‏اند:

لا تدعوني و يک ام البنين
تذکريني بليوث العرين

کانت بنون لي ادعي بهم
و اليوم اصبحت و لا من بنين... [3] .

به اين بانوي بزرگوار و مادر چهار شهيد، قبل از ولادت فرزندانش فاطمه مي‏گفتند، اما پس از آنکه داراي آن فرزندان شد، «ام البنين‏» خطابش کردند، يعني مادر پسران. عباس34 سال داشت، عبدالله 25 سال، عثمان 21 سال و جعفر 19 سال.



پی نوشتها :
[1] الکامل، ابن اثير، ج 3، ص 333، ادب الطف، ج 1، ص 72.
[2] سفينة البحار، ج 1، ص 510.
[3] رياحين الشريعه، ج 3، ص 294.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir