گلوي بريده

نوع اصطلاح :
عنوان :
گلوي بريده
حلقي که بود بوسه گه مصطفي مدام
آزرده‏اش ز خنجر فولاد کرده‏اي[1] .
پس از شهادت امام حسين‏ «ع‏»، سر مطهرش را از پيکر جدا کردند.تيغ بر حلقومي‏ نهادند که بوسه‏گاه رسول خدا «ص‏» بود.از اين رو، لقب‏ «ذبيح‏» بر آن حضرت داده‏اند و همچنين تعبير «مجزور الراس‏» از زبان زينب کبري نقل شده است.در برخي مقتلها آمده‏است که حضرت زينب، هنگام وداع جسد برادرش، پيکر او را در آغوش گرفت، لب برحلقوم بريده سيد الشهدا «ع‏» نهاد و بوسيد و با آن بدن خونين وداع کرد.[2] .

آن سو نگران، نگاه پيغمبر بود
خورشيد، رسول آه پيغمبر بود

اي تيغ پليد، مي‏شکستي اي کاش
آن حنجره، بوسه‏گاه پيغمبر بود[3] .


پی نوشت ها :
[1] محتشم کاشاني.
[2] معالي السبطين، ج 2، ص 55.
[3] ساعد باقري.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir