منبر

نوع اصطلاح :
عنوان :
منبر
«آنچه خطيب بر آن ايستد و خطبه خواند.کرسي مانندي پايه‏دار که واعظ و خطيب بربالاي آن نشسته خطبه خواند و موعظه کند.کرسي چند پله براي وعاظ و مذکران.اهل‏منبر: روضه‏خوان و خطيب و واعظ.»[1] منبر: آنچه بر بالاي آن مي‏روند، براي وعظ وخطبه.ريشه‏اش از «نبر» به معناي رفعت و بالايي است و به منبر، منبر گفته‏اند، بخاطر ارتفاعش.[2] منبر، انواع گوناگون دارد: چوبي، آهني، سنگي با پله‏هاي متفاوت از نظر تعداد.
منبر بعنوان جايي که خطبا و ائمه جمعه از فراز آن به القاء خطبه و ايراد سخن ‏مي‏پرداخته‏اند. از صدر اسلام وجود داشته و اغلب، در سيطره حکومتها و خلافتها بوده و وسيله ترويج‏ يک فکر محسوب مي‏شده است.
منبري که خطيب وابسته به يزيد بر فراز آن رفته و از يزيد تعريف مي‏کرد و آل علي را ناسزا مي‏گفت.امام سجاد «ع‏» اجازه گرفت تا بر منبر فراز آيد.بر منبر رفت و خود را معرفي کرد و يزيد و دودمان او را رسوا ساخت.آن حضرت، از منبري که خطيب وابسته‏ به ستم بر فراز آن سخنان ناروا مي‏گفت، بعنوان چوب ياد کرد و فرمود: «يا يزيد، ائذن لي‏حتي اصعد هذه الاعواد...» رسول خدا «ص‏» هم زماني خواب ديده بود که پس از او، بني اميه از منبر او بالا مي‏روند و مردم را از راه راست، باز مي‏دارند و از اين خواب، بسيار پريشان شده بود.[3] .
امروز نيز استفاده از منبر هنگام وعظ و ارشاد و سخنرانيهاي مذهبي، چه در ايام محرم ‏و ماه رمضان و چه در مناسبتها و ايام ديگر سال، رايج است و منبر رفتن از شيوه‏هاي کهن ‏تبليغات مذهبي به شمار مي‏رود. استفاده از منبر در خطابه، خاص روحانيون است و سخنرانان غير روحاني براي سخن گفتن از ميز و تريبون استفاده مي‏کنند، نه منبر.حرمت‏ منبر بعنوان آنچه يادگار عصر رسول خدا «ص‏» است، همچنان محفوظ است.


پی نوشت ها :
[1] لغت‏نامه، دهخدا.
[2] مجمع البحرين.
[3] بحار الانوار، ج 58، ص 168.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir