مروان بن حکم

نوع اصطلاح :
عنوان :
مروان بن حکم
از سران مخالف با اهل بيت‏ «ع‏» و هوادار خط اموي و پسر عموي عثمان که در امور مالي و سياسي انحرافهاي فاحشي داشت و از محرکين بر ضد آل علي بود و سوء استفاده‏هاي بسياري از بيت المال در زمان عثمان داشت.[1] وي به زبان رسول خدا «ص‏» لعنت ‏شده بود.علي‏ «ع‏» هم روزي به او نگريست و فرمود: واي بر تو و واي بر امت محمد از دست تو و دودمانت، آنگاه که موي سرت سفيد شود.علي عليه السلام او را پرچمدار گمراهي مي‏دانست «يحمل راية ضلالة بعد ما يشيب صدغاه»[2] .
مروان از افراد سرشناس بني اميه بود و پس از مرگ معاويه، وليد والي مدينه وقتي نامه ‏يزيد را دريافت کرد که به او دستور بيعت گرفتن از حسين‏ «ع‏» داده بود، با مروان مشورت‏ کرد.مروان هم گفت همين شبانه در پي حسين‏ «ع‏» بفرست و اگر بيعت نکرد، گردن او را بزن و پيوسته او را تحريک مي‏کرد که به زور از ابا عبدالله الحسين بيعت بگيرد.[3] نسبت به ‏سيد الشهدا «ع‏» کينه شديد داشت.چون پس از احضار امام، قرار بر فرداي آن شب شد، مروان، وليد را تشويق مي‏کرد که همين امشب کار را يکسره کن.در راه هم وقتي به امام‏ حسين‏ «ع‏» برخورد و او را به بيعت فرا خواند، حسين بن علي‏ «ع‏»، کلام معروف خويش‏ «علي الاسلام السلام، اذ قد بليت الامة براع مثل يزيد...» را خطاب به او گفت، و ميان امام‏و آن شيطان کين توز، سخنان تندي رد و بدل شد.[4] مروان بعدها به خلافت رسيد و درسال 65 هجري، در سن 63 سالگي مرد.[5] . از کساني بود که نسبت به شيعه سختگيري ‏مي‏کرد و چون به حکومت مدينه رسيد، هر جمعه در منبر، علي‏ «ع‏» را لعن و سب مي‏کرد.[6] .


پی نوشت ها :
[1] مواردي از آن در «الغدير» ج 8، ص 257 آمده است.
[2] الغدير، ج 8، ص 260 تا 267.
[3] حياة الامام الحسين، ج 2، ص 250.
[4] همان، ص 256.
[5] مروج الذهب، ج 3، ص 89.
[6] حياة الامام زين العابدين، باقر شريف القرشي، ص 605.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir