فرقه‏ هاي اسماعيليه

نوع اصطلاح :
عنوان :
فرقه‏ هاي اسماعيليه
پس از شهادت امام صادق‏عليه السلام (سال 148 ه .ق)، گروهي مرگ اسماعيل را در زمان آن حضرت انکار کردند و او را امام غايب و امام قائم دانستند. اينان مراسم تشييع جنازه اسماعيل از طرف پدر را براي حفظ جان او تفسير کردند. نوبختي اين گروه را «اسماعيليه خالصه» مي‏نامد. [1] اين گروه به زودي منقرض شدند.
گروه دوم بر آن شدند که اسماعيل مرده است؛ اما چون در زمان حيات پدرش به امامت رسيده بود، پس از فوتش، امام صادق‏عليه السلام فرزند او محمد را به امامت نصب کرد. بنابراين پس از شهادت امام صادق‏عليه السلام، محمد به امامت رسيد. اين گروه به «مبارکيه» معروف گشتند؛ زيرا رئيس آنان «مبارک» نام داشت. [2] .
همين گروه اخير، پس از مدتي به دو فرقه انشعاب يافتند. برخي از آنان مرگ محمد را پذيرفتند و سلسله امامان را در فرزندان او ادامه دادند. برخي ديگر، منکر مرگ محمد بودند و غيبت او را باور داشتند و وي را امام قائم مي‏پنداشتند. اينان «قرامطه» ناميده مي‏شوند؛ زيرا لقب رئيس آنها «قرمطويه» بوده است. [3] .
امروزه اسماعيليه به دو طايفه «آغاخانيه» و «بهره» تقسيم مي‏شوند که بازماندگان دو فرقه نزاري و مستعلوي هستند.
گروه‏اوّل (قريب به‏يک ميليون تن) در ايران، آسياي وسطي، افريقا و هند پراکنده‏اند و رئيس ايشان کريم آقاخان است.
گروه دوم (قريب به پنجاه هزار تن) در جزيرةالعرب و سواحل خليج فارس و سوريه به سر مي‏برند. [4] .

پی نوشت ها:
[1] ر.ک: نوبختي، فرق‏الشيعه، ص 68.
[2] فرق‏الشيعه، ص 69 و ر.ک: الفرق بين الفرق، ص 34.
[3] فرق‏الشيعه، ص 72.
[4] مشکور، محمد جواد، فرهنگ فرق اسلامي، ص 53.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir