انجمن حجتيه

نوع اصطلاح :
عنوان :
انجمن حجتيه
يکي از گروه‏هايي که در سال‏هاي اخير در مباحث مهدويت مورد توجه قرار گرفته، گروه موسوم به «انجمن حجتيه» است. اين گروه به وسيله شيخ محمود ذاکرزاده تولايي معروف به شيخ محمود حلبي (1376 - 1279 ه .ش) با همکاري سيدرضا آل رسول، سيد محمدحسين عصار، سيد حسين سجادي، غلامحسين حاج محمدتقي که عمدتاً تاجر بودند، تأسيس شد.
اگرچه اغلب اعضاي‏اين‏گروه‏ازسطح سواد بالايي برخوردار بودند؛ با اين حال حضور روحانيون در اين گروه کم‏رنگ بود. اين‏امر ممکن‏است به دليل حساسيت رژيم طاغوت بوده باشد؛ اگرچه برخي بر اين باورند که اين عدم حضور روحانيون، به جهت مخالفت سرسختانه مؤسس گروه با فلسفه بوده است. [1] .

انگيزه‏هاي تأسيس انجمن حجتيه:
- مقابله با فرقه ضاله بهائيت
بدون ترديد يکي از شيطنت‏هاي دشمنان در مقابل حقيقت تابناک اعتقادات شيعه، ايجاد انحرافات در اذهان مردم - از جمله در مباحث مهدويت - است. يکي از اين انحرافات «بابيت» و سپس «بهائيت» است که به نوعي ضربه‏هاي سنگيني بر پيکره اعتقادات شيعه وارد ساخت. بنابراين روحانيت شيعه، اين سنگربانان اعتقادات راسخ، همواره در مقابله با اين کج‏روي‏ها از هر تلاش فروگذار نبوده‏اند.
در دوران رژيم طاغوتي پهلوي، به علت مساعد شدن شرايط، حضور بهائيان در صحنه‏هاي اجتماعي و سياسي، گسترش فراوان و بي‏سابقه‏اي يافت.
در اين زمان روحانيان با احساس خطر، به طور جدي وارد صحنه مبارزه شدند. از جمله آقاي فلسفي با اجازه حضرت آيت‏الله بروجردي در منابر و برخي رسانه‏ها، عليه اين گروه سخنراني مي‏کرد. گروهي تحت عنوان انجمن حجتيه نيز در سال 1335 ه .ش وارد اين عرصه شدند. [2] .

- خواب آقاي حلبي
آقاي حلبي رئيس انجمن، بخشي از انگيزه تأسيس آن را خوابي مي‏داند که خود ديد، و در آن خواب حضرت مهدي‏عليه السلام ايشان را امر به تشکيل چنين گروهي نموده است!! [3] .

افکار و عقاید انجمن حجتیه :
بزرگ نمايي و جلوه ‏دادن بهائيت به عنوان دشمن اصلي
شيخ حلبي تأکيد مي‏کرد: امروز امام زمان‏عليه السلام از کسي جز اين خدمت را نمي‏پذيرد و چيزي جز اين انتظار ندارد. به خدا قسم! امروز تکليف شرعي و ديني همه ما آن است که با بهائيت مبارزه کنيم. [4] .

عدم دخالت در امور سياسي:
در تبصره 2 از ماده دوم اساسنامه انجمن، تصريح شده است: انجمن به هيچ وجه در امور سياسي مداخله نخواهد کرد و مسؤوليت هر نوع دخالتي را که در زمينه‏هاي سياسي از طرف افراد منتسب به انجمن صورت گيرد، به عهده نخواهد گرفت.
بر اين اساس چنانچه فردي از اعضاي انجمن به طرف مسائل سياسي کشيده مي‏شد، بلافاصله عذر او را مي‏خواستند. [5] به زعم آنان اسلام تنها دين عبادت است و دخالت در سياست، زيبنده پيشوايان ديني نيست.

قيام‏هاي قبل از ظهور محکوم به شکست است:
آنان با استفاده از برخي روايات، صاحب پرچم‏هاي قيام قبل از ظهور را گمراه مي‏دانستند و تشکيل حکومت و بسط عدل را در جهت انسداد باب مهدويت مي‏شمردند. [6] .


جهاد در دوران غيبت معنا ندارد:
شيخ حلبي در اين باره مي‏گويد: [شيعه مي‏گويد:] در عصر غيبت امام زمان‏عليه السلام جهاد نيست، چرا؟ چون حاکم اسلامي که بايد معصوم باشد، مصداق پيدا نکرده است. وظيفه داريم فقط دين خود را حفظ کنيم. تکاليف شرعي‏مان را انجام دهيم و به شبهادت منکران جواب دهيم و ديگر هيچ. [7] .

فلسفه نوعي بدعت است:
از ديدگاه برخي از آنان، کسي که فلسفه مي‏خواند يا درس مي‏دهد، از عدالت ساقط است.

انجمن حجتيه و انقلاب اسلامي
با توجه به افکار و عقايد انجمن حجتيه، مي‏توان به راحتي نتيجه گرفت که اعضاي اين گروه، هرگز با انقلاب اسلامي رابطه‏اي برقرار نکردند؛ چه اينکه اين قيام شيعي را بر خلاف نظر خود مي‏دانستند.
«آنان مبارزه را ممنوع کرده بودند و معتقد بودند اين مبارزه به جايي نمي‏رسد مسؤولان انجمن اعلام کردند: هر کس مايل به شرکت در فعاليت‏هاي سياسي و تظاهرات باشد، بايد از انجمن کناره‏گيري کند. در اين ايام بسياري از اعضا - که عمدتاً مقلد امام خميني‏رحمه الله بودند - علاوه بر شرکت در فعاليت‏هاي ضد رژيم، برخوردهاي فکري با انجمن را آغاز کردند و برخي با عنوان سازمان «عباد صالح» انشعاب يافتند». [8] .
از جمله مواردي که به صراحت در مقابل فرمايش بنيان گذار انقلاب ايستادگي کردند، برپايي جشن‏هاي نيمه شعبان در سال 1357 بود! [9] اين در صورتي بود که امام خميني‏رحمه الله در سوگ شهداي نهضت اسلامي، مردم را به عزاي عمومي و عدم برگزاري جشن دعوت کرده بود.
در 26 تيرماه 1362 امام خميني‏رحمه الله در پي سخناني مهم، کساني را که معتقد بودند بايد معصيت زياد شود تا امام زمان ظهورعليه السلام کند، به شدت مورد مذمت قرار داد. در پي آن بود که رسماً اين انجمن‏طبق بيانيه‏اي انحلال خود را اعلام کرد. [10] .

پی نوشت ها:
[1] سيد مجيد پورطباطبايي، در جستجوي قائم، ص 389.
[2] طاهر احمدزاده، مصاحبه با نشريه چشم انداز ايران، ش 2، سال 1378.
[3] بهائيت در ايران، ص 248.
[4] نشريه چشم انداز ايران، سال اول، ش 2.
[5] روزنامه کيهان، سال 1381، ص 102 شهريور.
[6] ر.ک: همان.
[7] پگاه، ش 4 و71 آبان 1381.
[8] از: علي اکبر هاشمي رفسنجاني: روزنامه عروةالوثقي، 22 مهرماه 1361 به نقل از کتاب در شناخت حزب قاعدين.
[9] ر.ک: مجله پگاه، ش 72، سال 81.
[10] تحقيق از: محسن ملکي.

اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir