باب

نوع اصطلاح :
عنوان :
باب
«باب» در فارسي به معناي پدر، سزاوار، ملايم، متعارف و حاجب است. اين واژه در عربي به معناي «در» (محل ورود و خروج) به کار مي‏رود. راغب مي‏گويد: محل دخول و ورود به چيزي را باب مي‏خوانند؛ مانند «باب‏المدينة» يا «باب‏البيت».
از ائمه‏عليهم السلام به عنوان «بابُ اللّه» ياد شده است [1] ؛ بدين معنا که هر کس اراده لقاي خداوند را دارد، تنها راه رسيدن به آن، ايشان هستند. در دعاي ندبه مي‏خوانيم! «أيْنَ بَابُ اللَّهِ الَّذِي مِنْهُ يُؤتي؟» [2] بنابراين «باب»؛ يعني، چيزي که مي‏توان به وسيله آن به چيز ديگر رسيد. حديث «اَنَا مَدِينَةُ العِلْمِ وَ عَليٌّ بابُها» [3] بدان معنا است که به وسيله حضرت علي‏عليه السلام مي‏توان به شهر علم دست يافت.
«باب» در اصطلاح کسي است که به معصومان‏عليهم السلام بسيار نزديک است و در همه کارها يا کاري خاصّ نماينده مخصوص آنان شمرده مي‏شود.
بر اين اساس مي‏توان وکيل يا نماينده شخص را «باب» ناميد. در گذشته تمام وکلا و سفيران ائمه‏عليهم السلام را «باب» مي‏خواندند. به تدريج اين واژه با سوء استفاده مدعيان دروغين «بابيّت» روبه‏رو شد و بار ارزشي‏اش را از دست داد. باب در روايات متعدد بر معصومان‏عليهم السلام اطلاق گرديده است؛ مانند «بابُ‏الحَوائج» [4] «بابُ حِطَة» [5] «بابُ مَدينَةِ عِلْمِ النَّبيّ‏صلي الله عليه وآله»، «بابُ الحِکْمَةِ» [6] و «بابُ‏اللَّه». افزون بر اين چنان که ابن شهر آشوب مي‏نويسد:
جمعي از اصحاب ائمه‏عليهم السلام باب آن بزرگواران بوده‏اند؛ مانند رشيد هجري (باب سيد الشهداءعليه السلام)، يحيي بن ام الطويل مطعمي (باب حضرت سجّادعليه السلام)، جابربن يزيد جعفي (باب امام باقرعليه السلام)، محمدبن سنان (باب امام صادق‏عليه السلام)، علامه مجلسي‏رحمه الله نيز «باب الائمة» شناخته شده است.
ادعاهاي نادرست کساني چون سيدعلي محمد باب، اين واژه را از جايگاه واقعي‏اش دور و متروک ساخت؛ به گونه‏اي که امروزه کمتر به کار مي‏رود و اغلب براي اشاره به کساني است که به دروغ خود را نماينده معصومان معرفي مي‏کنند.

پی نوشت ها:
[1] الکافي، ج 1، ص 145، ح 7؛ و ر.ک: من لايحضره الفقيه، ج 2، ص 589؛ التهذيب، ح 6، ص 27.
[2] الاقبال، ص 297.
[3] وسائل الشيعة، ج 27، ص 34، ح 33146؛ عيون اخبار الرضاعليه السلام، ج 2، ص66.
[4] ر.ک: المناقب، ج 4، ص 323؛ بحارالانوار، ج 48، ص 6.
[5] الخصال، ج 2، ص 626؛ الأمالي طوسي، ص 525؛ الاقبال، ص 610.
[6] ر.ک: بحارالانوار، ج 17، ص 253.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir