محمد بن نصير

نوع اصطلاح :
عنوان :
محمد بن نصير
از جمله مدّعيان بابيّت، «محمّد بن نصير نُمَيْري» است. وي در ابتداء از اصحاب امام حسن عسکري عليه السّلام بود. زماني که آن حضرت وفات يافت، مدّعي مقام و منصب «محمّد بن عثمان» شد و گفت: «من وکيل و نائب امام زمان (عج) مي باشم» و سخنان کفر آميزي که از او صادر شد، جهالتش بر همگان روشن گرديد. خداوند او را رسوا ساخت و «محمّد بن عثمان» او را لعن کرده و از او بيزاري جست.
وي ادّعا مي کرد که پيغمبر است و امام علي النّقي عليه السّلام او را فرستاده است، و عقيده به تناسخ داشت و معتقد به خدائي امام دهم شيعيان بود و نيز ازدواج با محارم را جائز مي دانست. و عمل شنيع (لواط) را حلال مي شمرد.
محمّد بن نصير با حمايت «محمّد بن موسي بن فرات» وزير «المقتدر بالله» خليفه عبّاسي، قادر شده بود تا ادّعاي خود را در ميان اماميّه نشر دهد و چون دو نفر از ايشان در اين امر شرکت داستند، فرقه ايشان به «نُمَيْريّة الفُراتيّة» معروف شد.
اکثر وسيعي از پيروانشان از مدائن بودند و پس از رهبرشان «اسحاق بن محمّد احمر»، به «اسحاقيّه» معروف شدند. («آخرين اميد»، ص 125)
مهدي سوداني
«شيخ محمّد احمد بن سيّد عبدالله» معروف به مهدي سوداني (متمهدي) متولّد سال 1844 ميلادي است. وي در حدود سال 1880 ميلادي، ادّعاي مهدويّت کرد و در سودان عليه مصر و انگلستان قيام نمود و ياران او به زودي در سال 1855 ميلادي شهر خارطوم را متصرّف شدند و ويران کردند.
خود وي در سال 1885 در «ام درمان» درگذشت، و پيروانش را «لُرد کيچنر» فرمانده قواي مصر و انگليس، در سال 1889 شکسست داد. («فرهنگ فارسي معين»، ج 6، ص 2055)
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir