بيعت با حضرت مهدي‏

نوع اصطلاح :
عنوان :
بيعت با حضرت مهدي‏
اولين اقدام حضرت مهدي‏عليه السلام در ابتداي ظهور گرفتن بيعت از ياران خود است. «بيعت» واژه عربي از ريشه (ب ي ع) به معناي خريد و فروش و ايجاب و قبول بيع و در اصطلاح بر هم زدن کف دست راست از طرفين به نشانه ختم معامله و تسليم است و نيز به هر عمل و رفتاري اطلاق مي‏شود که شخص به وسيله آن فرمانبرداري خود را از شخص ديگر و سرسپردگي در برابر امر و سلطه او نشان دهد.
شايد اطلاق کلمه «بيعت» به اين معنا، از اين جهت بود که هر يک از دو طرف، تعهّدي همچون دو معامله‏گر در برابر ديگري مي‏کردند؛ بيعت کننده حاضر مي‏شود تا پاي جان و مال و فرزند در راه اطاعتِ او بايستد و بيعت‏پذير نيز حمايت و دفاع او را بر عهده مي‏گيرد.
قرائن نشان مي‏دهد که بيعت از نوآوري‏هاي مسلمين نيست؛ بلکه سنتي بوده که قبل از اسلام در ميان عرب رواج داشت و به همين دليل در آغاز اسلام - که طائفه «اوس» و «خزرج» درموقع حج از مدينه به مکه آمدند و با پيامبر اسلام‏صلي الله عليه وآله در عقبه بيعت کردند - برخورد آنها با مسأله بيعت، برخورد با يک امر آشنا بود، بعد از آن نيز پيغمبر گرامي اسلام‏صلي الله عليه وآله در فرصت‏هاي مختلف با مسلمانان تجديد بيعت کرد.
پيامبر اسلام‏صلي الله عليه وآله بيعت زنان را نيز مي‏پذيرفت، اما نه از طريق دست دادن؛ بلکه دستور مي‏داد ظرف بزرگي از آب حاضر کنند. سپس آن حضرت دست خود را در يک طرف ظرف فرو مي‏برد و زنان بيعت‏کننده در طرف ديگر.
گفتني است در مورد پيامبرصلي الله عليه وآله و امامان معصوم‏عليهم السلام - که از سوي خدا نصب مي‏شوند - نيازي به بيعت نيست؛ يعني، اطاعت پيامبرصلي الله عليه وآله و امام معصوم‏عليه السلام منصوب از سوي او، واجب است؛ خواه بر کساني که بيعت کرده يا نکرده باشند.
و به تعبير ديگر لازمه مقام نبوّت و امامت، وجوب اطاعت است؛ همان‏گونه که قرآن مي‏فرمايد: «يَا اَيُّها الَّذِينَ آمَنُوا اَطيعُوا اللّهَ وَاَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الاَمْرِ مِنْکُمْ». [1] اي کساني که ايمان آورده‏ايد، خدا را اطاعت کنيد و پيامبر و اولياي امر خود را [نيز] اطاعت کنيد.
حال اين پرسش پيش مي‏آيد که اگر چنين است پس چرا پيامبرصلي الله عليه وآله از ياران خود يا تازه مسلمانان، بيعت گرفت که دو نمونه آن (بيعت رضوان و بيعت با اهل مکه) در قرآن صريحاً آمده است. [2] .
پاسخ اينکه بدون شک اين بيعت‏ها يک نوع تأکيد بر وفاداري بوده که در مواقع خاصي انجام مي‏گرفته است؛ مخصوصاً براي مقابله با بحران‏ها و حوادث سخت از آن استفاده مي‏شده است تا در سايه آن روح تازه‏اي در کالبد افراد دميده شود. البته همين امر در بيعت با حضرت مهدي‏عليه السلام خواهد بود که جنبه تأکيد بر وفاداري دارد. يکي از کارهاي نخست حضرت مهدي‏عليه السلام هنگام ظهور بيعت با ياران خود است. اين بيعت در مسجد الحرام و بين رکن و مقام صورت مي‏گيرد. [3] همچنين در روايات فراواني نقل شده که اولين بيعت کننده با حضرت مهدي‏عليه السلام، جبرئيل آن فرشته مقرب الهي است.
امام باقرعليه السلام در ضمن روايتي مي‏فرمايد: «... پس نخستين کسي که با او بيعت کند، جبرئيل است. سپس آن 313 نفر [بيعت مي‏کنند]...». [4] پس از اين بيعت ويژه، حضرت مهدي‏عليه السلام با ديگر ياران خود بيعت خواهد نمود.

پی نوشت ها:
[1] نساء (4)، آيه 59.
[2] ر.ک: سوره فتح (48)، آيه 10 و 18.
[3] کتاب الغيبة، 476، ح 502.
[4] الغيبة، ص 314؛ روضةالواعظين، ص 290؛ ر.ک: الفتن، ص 183.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir