مرگ جاهلي

نوع اصطلاح :
عنوان :
مرگ جاهلي
در روايات فراواني وارد شده است: «هر کس از دنيا برود و امام زمان خود را نشناسد، به مرگ جاهلي از دنيا رفته». اين روايات در مورد شناخت و معرفت تمامي ائمه‏عليهم السلام صادق است؛ ولي در باره حضرت مهدي‏عليه السلام به خصوص رواياتي وارد شده است.
درباره شناخت همه ائمه‏عليهم السلام مي‏توان به موارد ذيل اشاره کرد:
1. معاوية بن وهب گويد: «شنيدم که امام صادق‏عليه السلام مي‏فرمايد: رسول خداصلي الله عليه وآله فرمود: «مَنْ ماتَ لا يَعرِفُ اِمامَهُ مَاتَ مِيتَةً جَاهِليَّةً» [1] ؛ «هر کس در حالي که امام خودش را نمي‏شناسد بميرد، به مرگ جاهليت مرده است».
2. يحيي بن عبداللّه گويد: «امام صادق‏عليه السلام به من فرمود: اي يحيي بن عبداللّه هر که شبي را سپري کند که در آن شب امام خود را نشناسد (نداند امامش کيست)، به مرگي چون زمان جاهليت از دنيا رفته است». [2] .
روايات دسته دوم - که در خصوص معرفت حضرت مهدي‏عليه السلام ذکر شده - از اين قرار است:
1. ابوعلي بن همام گويد: «از محمدبن عثمان عمري شنيدم که مي‏گفت: از پدرم شنيدم که مي‏گفت: من در حضور ابومحمد حسن بن علي‏عليه السلام بودم از آن حضرت درباره اين خبر که از پدران خود روايت کرده است (زمين تا روز قيامت از حجّت خداوند بر خلقش خالي نيست و هر کس بميرد و امام زمانش را نشناسد به مردن جاهليت مرده است.) پرسيده شد؛ فرمود: به راستي اين درست است؛ چنان که روز درست است. به او عرض شد: اي پسر رسول خداصلي الله عليه وآله؛ حجّت و امام بعد از شما کيست؟ فرمود: پسرم محمد. او است امام و حجّت بعد از من. هر کس بميرد و او را نشناسد، به مردن جاهليت مرده است». [3] .
2. نشناختن حضرت مهدي‏عليه السلام، مي‏تواند منجر به انکار آن حضرت شود؛ چنان که رسول گرامي اسلام‏صلي الله عليه وآله انکار حضرت مهدي‏عليه السلام در دوران غيبت را سخت مذمت نموده، مي‏فرمايد: «مَنْ اَنْکَرَ القائِمَ مِنْ وُلْدِي فِي زَمانِ غَيْبَتِهِ فَماتَ فَقَدْ ماتَ ميتَةً جاهِليَّةً» [4] ؛ «هر کس قائم از فرزندانم را در زمان غيبتش منکر باشد، به مرگ جاهليت مرده است».
در مقابلِ روايات فوق، سخناني از ائمه‏عليهم السلام رسيده که پاداشي بس بزرگ براي کساني که از امام زمان خود شناخت دارند، بيان نموده است.
حمران بن اعين از امام صادق‏عليه السلام روايت کرده است: «اِعرِفْ اِمامَکَ فَاِذا عَرَفتَهُ لَمْ يَضُرَّکَ تَقَدَّمَ هَذا الاَمرُ اَمْ تَأَخَرَّ فَاِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ يَقُولُ: «يَومَ نَدعُوا کُلَّ اُناسٍ بِاِمامِهِم» [5] فَمَنْ عَرَفَ اِمامَهُ کانَ کَمَنْ هُوَ فِي فُسْطاطِ القائِمِ‏عليه السلام» [6] ؛ «امام خود را بشناس؛ چون او را شناختي، ديگر تو را زياني نخواهد رسيد که اين امر پيش افتد يا تأخير کند؛ زيرا خداي تعالي مي‏فرمايد: «روزي که هر گروهي را با امامشان فرا مي‏خوانيم». پس هر کس امام خود را شناخت، همانند کسي است که در خيمه قائم باشد».

پی نوشت ها:
[1] الغيبة، ص 129؛ کمال‏الدين و تمام النعمة، ج 2، ص 409، ح 9.
[2] همان، ص 127، ح 1.
[3] کمال‏الدين، ج 2، ص 81، ح 8.
[4] کمال‏الدين، ج 2، ص 412، ح 12.
[5] سوره اسراء (17)، آيه 71.
[6] الغيبة، ح 1، ص 331، ح 7؛ همچنين ر.ک: الکافي، ج 1، ص 371، کتاب الغيبة، ص 459.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir