غريم

نوع اصطلاح :
عنوان :
غريم
«غريم» در لغت، هم به معناي طلبکار آمده است و هم به معناي بدهکار. [1] .
در روايات فراواني از آن به عنوان يکي از القاب حضرت مهدي‏عليه السلام ياد شده است. بيشتر به نظر مي‏رسد مقصود، معناي نخست آن باشد که درباره حضرت به کار رفته است. اين لقب نيز مانند برخي القاب ديگر، از روي تقيّه بوده که هرگاه شيعيان مي‏خواستند مالي را نزد آن حضرت يا نواب و وکلاي آن حضرت بفرستند، يا وصيت کنند و يا از جانب آن حضرت مطالبه کنند، به اين لقب حضرت را مي‏خواندند.
شيخ مفيدرحمه الله به اين نکته تصريح کرده، مي‏نويسد: «کلمه غريم رمزي بود بين شيعه که وقتي حضرت مهدي‏عليه السلام را از روي تقيّه ياد مي‏کردند، از آن استفاده مي‏نمودند». [2] .
بنابراين، استفاده از اين لقب عمدتاً در ارتباطات مالي شيعيان با حضرت مهدي‏عليه السلام - آن هم در طول غيبت صغري - بوده است. [3] .
در اينجا به برخي از روايات اشاره مي‏شود:
1. محمد بن صالح گويد: «وقتي پدرم از دنيا رفت و امر به من رسيد، سفته هايي (حواله هايي) نزد پدرم بود که نشان مي‏داد، مربوط به اموال غريم است.» [4] .
2. اسحاق بن يعقوب گويد: «از شيخ عمري شنيدم که مي‏گفت: با مردي شهري مصاحبت داشتم و به همراه او مالي براي غريم بود و آن را براي او فرستاد». [5] .
3. محمد بن هارون گويد: «از اموال غريم پانصد دينار بر ذمه من بود». [6] .

پی نوشت ها:
[1] مجمع البحرين، ج 6، ص 125؛ لسان العرب، ج 12، ص 436.
[2] الارشاد، ص 354.
[3] کمال ‏الدين ‏و تمام ‏النعمة، ج2، باب45،ح5.
[4] الکافي، ج 1، ص 521، ح 15.
[5] کمال ‏الدين ‏و تمام ‏النعمة، ج2، باب45،ح6.
[6] همان، ح 17.



غلام
«غلام» در لغت به معناي پسربچه است. [1] .
در برخي روايات از حضرت مهدي عليه السلام، با عنوان «غلام» ياد شده است. امام صادق‏عليه السلام مي‏فرمايد: پيامبراسلام‏صلي الله عليه وآله فرمود: «لابُدَّ لِلْغُلامِ مِنْ غَيْبَةٍ فَقيلَ لَهُ وَلِمَ يا رَسُولُ اللّه؟ قالَ: يَخافُ القَتْلَ» [2] ؛ «به ناگزير براي غلام غيبتي است. گفته شد: يا رسول اللّه: براي چه؟ فرمود: از ترس مرگ».
اين لقب نيز مانند برخي ديگر از القاب، گاهي در معناي لغوي خود به کار مي‏رفته و مقصود همان پسر بچه و جوان بوده است و گاهي به جهت شرايط حاکم بر [ زمان] صدور روايت، از روي تقيّه اين گونه گفته مي‏شده و به عنوان لقب به کار رفته است.

پی نوشت ها:
[1] مجمع البحرين، طريحي، ج 6، ص 127.
[2] علل الشرايع، ج 1 ص 243، ح 1؛ کافي، ج 1، ص 337، ح 5 و ص 442، ح 29.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir