انواع نشانه‏ هاي ظهور

نوع اصطلاح :
عنوان :
انواع نشانه‏ هاي ظهور
نشانه‏هاي ظهور گوناگون است و بر شمردن همه اين اقسام، نه چندان مفيد است و نه لازم؛ چه آنکه بسياري از آنها، نشانه‏هاي قطعي ظهور نمي‏باشد. افزون بر اين، از نظر سند و محتوا نيز داراي اشکال است و درستي و نادرستي آنها، خيلي روشن نيست. از اين رو در تقسيم نشانه‏ها تنها به موارد ذيل بسنده مي‏گردد:
يک . نشانه‏هاي حتمي و غير حتمي
در ميان نشانه‏هاي ظهور، شماري از آنها به روشني به عنوان «علايم حتمي ظهور» ياد شده است. منظور از «نشانه‏هاي حتمي» - در مقابل نشانه‏هاي غير حتمي - آن است که پديدار شدن آنها - بدون هيچ قيد و شرطي - قطعي و الزامي خواهد بود؛ به گونه‏اي که تا آنها واقع نگردد، حضرت مهدي‏عليه السلام ظهور نخواهد کرد. البته بايد توجه نمود که حتمي و يا مسلم و قطعي بودن وقوع اين نشانه‏ها، به اين معنا نيست که پديد نيامدن آنها، محال است؛ بلکه به حسب فراهم بودن شرايط و مقتضيات و نبودن باز دارنده‏ها، پديد آمدن آنها - اگر خداوند اراده کند - قطعي خواهد بود.
از روايات فراواني که در ميان آنها روايات صحيح نيز وجود دارد حتمي بودن نشانه‏هاي پنج گانه ذيل استفاده مي‏شود: خروج سفياني، قيام يماني، صيحه آسماني، قتل نفس زکيّه و خسف در بيداء.
امام صادق‏عليه السلام مي‏فرمايد: «پنج امر قبل از قيام قائم از نشانه‏ها است: صيحه و سفياني و خسف در بيداء و خروج يماني و قتل نفس زکيّه». [1] .
در پاره‏اي روايات از حتمي بودن آن نشانه‏ها، چنين تعبير شده است: امام صادق‏عليه السلام فرمود: «امور حتمي که قبل از قيام قائم به ناگزير خواهد بود [عبارت است از:] خروج سفياني، خسف در بيداء، قتل نفس زکيّه و منادي که از آسمان ندا سر خواهد داد». [2] .
در برابر نشانه‏هاي حتمي، نشانه‏هاي غير حتمي قرار دارد؛ يعني، مقيد و مشروط به اموري است که در صورت تحقق آنها، به عنوان نشانه پديد مي‏آيد. به عبارت ديگر نشانه‏هاي غير حتمي شايد پديد آيد و شايد پديد نيايد و امام زمان‏عليه السلام ظهور کند. پاره‏اي از نشانه‏هايي که به حتمي بودن آنها تصريح نشده، از اين قرار است:
1. مرگ و ميرها، زلزله‏ها و جنگ‏ها و آشوب‏هاي فراگير
2. خسوف و کسوف نابه‏هنگام
3. بارش باران‏هاي فراوان و...
دو . نشانه‏هاي متصل‏به ظهور و غير متصل به ظهور
بر اساس رواياتي چند، شماري از نشانه‏هاي ظهور، متصل به آن خواهد بود؛ به گونه‏اي که بين آنها و ظهور حضرت مهدي‏عليه السلام فاصله زيادي نباشد. البته اينکه فاصله آن نشانه‏ها تا ظهور چه مدت و يا چند روز است، به طور دقيق روشن نيست؛ ولي قدر مسلم آن است که فاصله زياد نيست و احتمالاً، مجموعه نشانه‏هاي متصل به ظهور، در همان سال ظهور، يا سال پيش‏ازآن، رخ مي‏دهد. براين‏اساس ترديدي نيست که شماري از نشانه‏هاي ظهور، نزديک ظهور و متصل به آن واقع مي‏شود. در مقابل نشانه‏هاي غيرمتصل است که در طول تاريخ در دوران غيبت کبري، اتفاق افتاده و خواهد افتاد.
سه . نشانه‏هاي غير عادي
تحقق نشانه‏هاي ظهور - همچون واقع شدن ساير پديده‏ها - به روال طبيعي و عادي است؛ ولي پيشگويي برخي از آنها، به گونه‏اي در روايات بازتاب يافته که به نظر مي‏رسد، واقع شدن آنها به طور عادي، غيرممکن مي‏نمايد و تحقق آنها به صورت غيرطبيعي در چهار چوب معجزه خواهد بود؛ مثلاً طلوع خورشيد از مغرب و صيحه آسماني، اگر همان معناي ظاهري آنها مراد باشد، بايد به گونه معجزه رخ دهد؛ زيرا پديدار شدن چنين اموري، عادتاً ممکن نيست. البته شايد بعضي از اين نشانه‏ها، معناي کنايي و رمزي داشته باشد و به رخدادهايي اشاره کند که پيدايش آنها عادتاً امکان دارد.
در پايان گفتني است که حديث‏هاي فراواني در مورد نشانه‏هاي ظهور، در منابع روايي وجود دارد. اسناد اين روايات، بيشتر ضعيف و غيرقابل اعتماد است. از نظر دلالت نيز، هماهنگي و انسجام لازم بين آنها نيست و پاره‏اي از آنها مصحف و مخلوط مي‏باشد.
به نظر مي‏رسد، اهميت بسيار مسأله «مهدويّت» از يک سو و علاقه‏مندي شديد مسلمانان به آگاهي از چگونگي رخدادهاي آينده و پديدار شدن نشانه‏هاي ظهور مهدي‏عليه السلام، از سوي ديگر، سبب شده که دشمنان و بدخواهان - به ويژه حاکمان ستمگر - وسوسه شوند که در جهت برآوردن منافع سياسي خويش، تغييراتي در روايات به وجود آورند. [3] .
اينک با انبوهي از روايات صحيح و غيرصحيح در زمينه نشانه‏هاي ظهور، روبه‏رو هستيم که دست کم شماري از آنها از آفت جعل و تحريف مصون نمانده است. متأسفانه کتاب‏هايي نيز وجود دارد که در آنها از سر جهل و دلسوزي و يا به عمد و از روي غرض، به اين امر دامن زده شده است.
البته برخي با گردآوري اين روايات، خواسته‏اند اصل آنها محفوظ بماند و نيز بنمايانند که همگان، در اصل ظهور مهدي‏عليه السلام اتفاق نظر دارند.
بنابراين التزام به درستي همه اين روايات مشکل است و در بررسي نشانه‏هاي ظهور، احتمال جعل و تحريف و دسيسه‏هاي دست‏هاي پنهان سياست را نبايد ناديده گرفت.
البته وجود مواردي از جعل و تحريف، در نشانه‏هاي ظهور و يا وجود مدعيان دروغين به عنوان نمونه نشانه‏ها، هيچ گاه دليل اين نمي‏شود که همه روايات از اعتبار بيفتد و يا اصل همه نشانه‏ها زير سؤال برود؛ زيرا دسته‏اي از اين نشانه‏ها مسلّم و قطعي است.
همچنين وجود پاره‏اي اشکالات و ضعف‏ها در نشانه‏هاي ظهور و احتمال تحريف و تغيير در آنها از سوي دشمنان و يا ادعاهاي واهي برخي شيّادان درباره اصل مهدويّت، هيچ گاه به اصل مهدويّت و اعتقاد به ظهور قائم‏عليه السلام آسيبي نمي‏رساند؛ زيرا اعتقاد به مهدويّت و ظهور حضرت مهدي‏عليه السلام مورد اتفاق فريقين است و با تواتر ثابت شده است و هرگز خدشه‏اي در آن وارد نمي‏گردد. [4] .

پی نوشت ها:
[1] کتاب الغيبة، ص 436، ح 427.
[2] الغيبة، ص 264، ح 26.
[3] نور مهدي، مقاله علي دواني، ص 70.
[4] چشم به راه مهدي‏عليه السلام، ص 258.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir